වණ්ණ දාසී | කත්‍යානා අමරසිංහ | 2016

මේ ලෝකය සෑදී ඇත්තේ එකම ආකාරයේම මිනිසුන්ගෙන් නම් මේ ලෝකය ඒකාකාරී වනවාට කිසිදු සැකයක් නැත. නමුත් අප ජීවත් වන මේ කොදෙව්වේ මිනිසුන් සෑම විටම සිතන්නේ තමන් ජීවත් වන විදිය හැර ජීවත්වීම තෝරා ගන්නවුන් වැරදිකාරයන් ලෙසය. සෑම විටම අධිපති වාදී දෘෂ්ඨිවාදයන් තුලින් අනෙකා විනිශ්චය කිර තීරණ වලට එලඹීමට ඔවුන් උත්සහ කරනු ලබයි. එවන් සමාජයක උඩුගම් බලා ගිය ගැහැනියකගේ කතාව වණ්ණ දාසි නවකතාව තුලින් කත්‍යානා ගෙන හැර දක්වා තිබේ. ඒ හරහා සමාජයේ විවිධ වූ මිනිසුන් ගැහැණුන්ගේ කතාවද එක හැර කියවා ගැනීමට පාඨකයාට ආරාධනා කර තිබේ.

මනුශ්‍ය ජීවීතය සම්බන්ධයෙන් අතීශය සංවේදී කාරණා වාර්ථා කිරිමේලා ලාංකීය ජඩමාධ්‍ය දක්වන අපුල දනවන මාධ්‍ය භාවීතාව මනුශ්‍ය ජීවීත වලට කරන බලපෑම සුළු පටු නොවේ.

මෙම නවකතාව ඇරඹෙන්නේම එවන් මාධ්‍ය භාවීතාවක් නිසා කතා නායිකාවට හට සිදුවන අපහසුතාවක් ඔස්සේ ඇය තම ජීවීතය සම්බන්ධයෙන් කරනු ලබන මතකාවර්ජනයක් ලෙසය.

“ඒ, ඉතා කටුක ජීවීතයක් ගෙවා යන්තම් ඔලුව ඔසවා ගැනීමට හැකි වූ මට, මගේ අතීතය ගැන සැඟවීමට හෝ ඒ ගැන ලැජ්ජා වීමට උවමනා නැති බවය. එහෙත් තුවාලයේ වේදනාව දන්නේ එය තිබෙන පුද්ගලයාය යන ප්‍රකට කියමන මෙහිදී සිහිපත් කිරීමට කැමත්තෙමි. ඇඟ විකුණු ගැහැනියකගේ දියණියක ව්‍යාපාරික ලෝකයේ ඉහළටම නැගීම ඔබට රස මවන පුවතක් වූවාට මට එය එසේ නොවේ.

මේ තුවාලය මගේය. එය ඔබේ නොවේ.

එහෙයින් එහි වේදනාව ගැන ඔබට විස්තර කිරීමේ පලක් ඇතැයි නොසිතමි.”

( පිටුව 14 )

අපි සමග ජීවත් වන මිනනිසුන් බොහෝ දෙනා සර්ව සුදු හෝ කලු චරිත ලෙස අපිට කිසි සේත්ම වර්ග කීරීමට ලක් කල නොහැකිය. මන්ද අප සියලු දෙනා තුල අඩු වැඩි වශයෙන් මේ මිශ්‍ර ලක්ෂන අන්තර්ගත වන බැවිනි. එහෙයින් අපි අළු මිනිසුන් වන්නේය. අපි කරනු ලබන ක්‍රියාකාරකම් විවිධ පුද්ගලයන් හට විවිධාකාරයෙන් බලපෑම් ඇතිකරවනු ලබයි. කෙනෙකුට එය යහපතක් වන විට තවත් කෙනෙකුට එය අයහපතක් උදා කරවනු ලබයි. අමා ගේ පියා සමාජය කෙරෙහි ආදරණීය විප්ලවවාදියෙක් ලෙස ආකලයේ මිය යෑම අමා හා ඇගේ මව සම්බන්ධ ඇති කල ඇත්තේ පරස්පර විරෝධී තත්වයකි.

” ලෝකය සෑදී ඇත්තේ කළු පාට මිනිසුන් ගෙන් සහ සුදු පාට මිනිසුන්ගෙන් බව මම එතෙක් සිතා සිටියෙමි. එහෙත් ජයදේව් මාලියැද්ද එය එසේ නොවන බව මට කීවේය. ඔහු කියන හැටියට ලෝකය සැදී ඇත්තේ තනිකරම අළු පැහැති මිනිසුන්ගෙනි. කළු මිනිස්සු හෝ සුදු මිනිස්සු තව දුරටත් මෙලොව නොවෙසෙති.

උදාහරණයක් හැටියට ජයදේව මගේ අම්මා ලඟට යන්නේ ශුද්ධවන්තයකකු ලෙස නොවේ. එතනින් පිටව එන්නේද එසේ නොවේ. එහෙත් ඔහු මනුස්සකම ඇති මිනිසෙකු බව මගේ සිත කියයි.

මගේ අම්මාද එසේය. මේ කතාව කියන මා ද මෙය කියවන ඔබද එසේ විය හැකිය.

අපි අළු පාට මිනිස්සු වෙමු “

(පිටුව 110)

@ Kasun Fernando 03 | 12 | 2020

අන් සියලු දේට වඩා මනුශ්‍යත්වය උතුම් බව කියා දෙන Land of MineLand of Mine | 2015 | Denmark

දෙවන ලෝක යුද්ධය හා සම්බන්ධ සිනමාව තුල බොහෝ විටම නිරූපනය කෙරෙන්නේ ජර්මානු සෙබළුන් දුෂ්ඨයන් පිරිසක් ලෙසය. නාසි ආක්‍රමණය තුල ඔවුන් විසින් යුරෝපයේ රටවල සිදු කරන ලද මානව විරෝධී ක්‍රියා බොහෝ චිත්‍රපට සදහා පසුබිම් වේ. නමුත් මේ Land of Mine ච්‍රිතපටය නරඹන ප්‍රේක්ෂකයා තුල ජර්මානු සෙබලා කෙරෙහිද සානුකම්පිතව බලන්නට ඉඩ විවර කර දී තිබේ.

කතාව ආරම්භ වන්නේ 1945 වසරේ ඩෙන්මාර්කයේ බටහිර වෙරළ ආශ්‍රිතවය. ජර්මානුවන් විසින් දෙවන ලෝක යුද්ධයේ අවසාන භාගයේ වල දමන ලද බිම් බෝම්බ මිලියන 1.2 ක් නැවත නිශ්‍ර්කීය කිරීමේ වගකීම අත් අඩංගුවට පත් වූ ජර්මානු සෙබළුන් පිරිසක් වෙත පැවරේ. ඔවුන් බහුතරයක්ම යෞවන වියේ පසුවන සෙබළුන් පිරිසකි. මෙම එක් කණ්ඩායමක් බාර දෙනු ලබන්නේ කාල් නම් වූ ඩෙන්මාර්ක් සාජන්වරයෙකු වෙතය. මුලදී ඉතා දැඩි ලෙස මොවුන් හට සැලකීමට ඔහු ක්‍රියා කරනු ලබයි. නමුත් කාලයත් සමග නිල ඇදුම ඉක්මවා ගිය මනුශ්‍යත්වයකින් ඔවුන් වෙත සානුකම්පිත වීමට මේ කාල් ක්‍රියා කරනු ලබයි. දුශ්කර වූ ක්‍රියාමාර්ගයකින් පසුව ඔවුන්ට අනුයුක්ත ප්‍රදේශයේ වූ බිම් බෝම්බ 45,000 ඉවත් කර ගැනීමට ඔවුන් සමත් වුවද අවසානයේ ඉතිරි වන්නේ 4 දෙනෙකු පමණය. ඔවුන්ද නැවත ජර්මනිය වෙත පිටත් නොකිරීමට කාල්ගේ ප්‍රධානියා ක්‍රියාත්මක වීමට සැරසෙන විට ඔහු ඉතා සූක්ෂම ලෙස මොවුන්ව ජර්මානු දේශසීමාව අසලට රැගෙන විත් අත් හැරීමට ක්‍රියා කරන ආකාරය තුල අපට මනුශ්‍යත්වය පිලිබද නව මානයකින් සිතන්නට පොළඹවයි. නිල ඇදුමට මුවා වී සිදු කරන මානව විරෝධී කෘර ක්‍රියාමාර්ග පවා වීරත්වයට නංවන සමාජයක ජීවත් වන අපට කාල් නම් හමුදා නිලධාරීයා කියා දෙන්නේ අන් සියලු දේට වඩා මනුශ්‍යත්වය උතුම් බවය.

©️Kasun Fernando 15 | 11 | 2020

ඈන් ෆ්‍රෑන්ක් මතක සුවඳ | මීප් ගීස් | චූලානන්ද සමරණායක

දෙවන ලෝක යුද්ධය ගැන ලියවී ඇති කෘති අතරින් ඈන් ෆ්‍රෑන්ක් ගේ දින පොතට හිමිවන්නේ සුවිශේෂී තැනකි. ඒ එය ලියු දැරිය වයස 15 ක් වීමත් හා එය ආක්‍රමණ කරුවන්ගෙන් බේරීම සදහා සැගවී සිටි යුගයේ ලියවූවක් නිසාය. වසර කීපයක් ඈන් ඇතුලු පවුලේ අයගේ ආරක්ෂාව වෙනුවෙන් තම දිවි පවා පරදුවට තබමින් කටයුතු කල ගැහැණියකගේ මතක සටහන් Anne Frank Remembered හී අන්තර්ගත වේ. ඇය විසින් ඈන් ෆ්‍රෑන්ක් හා පවුලේ අය නාසි අත් අඩංගුවට පත් වීමේන් පසුව මේ දිනපොත ආරක්ෂා කරගනිමින් එය ලෝකයට ඉදිර්පත් කිරීමට සමත් නොවන්නට එය ලෝකයට අහිමිවන්නට පවා ඉඩ තිබුණි.

අදද බොහෝ දෙනා යුද්ධය උත්කර්ශයට නංවමින් එහි මහා වීරත්වයක් දකින්නට උත්සහ කරනු ලබයි. එවන් යුගයක මෙවන් කෘතියක් හරහා බිහිසුනු යුද්ධයකදී පවා තම මනුශ්‍යත්වය පවත්වාගන්නේ කෙසේද යන්න බව මීප් ගීස් විසින් අපිට උගන්වා තිබේ. ඈන් ෆ්‍රෑන්ක් හා පවුලේ අය මෙන්ම තවත් පවුල් කීපයක් වෙනුවෙන් ආහාර මෙන්ම ඔවුන්ගේ අනෙකුත් අවශ්‍යතා හැකි උපරිමයෙන් ලබා දීමට ඇය කල මැදිහත් වීම හරහා අපට මත් වන්නේ 1983 ජූලී වර්ගාවාදී සංහාරය මොහොතේ පවා ඇතම් සිංහල මිනිසුන් දමිල මිනිසුන් ආරක්ෂා කල ගත් ආකාරය ගැන ලියවී ඇති සටහන්ය. දිනපතා ඇය සැගවී සිටි අය හමුවට යන අතර සැගවී සිටින මිනිසුන් පත් ව සිටින පීඩනය සමනය කිරීමට ඇය තම මනස සකස් කල ගත් ආකරය තම කෘතියේ මෙසේ දක්වා තිබේ.

” ඉදින් මෙසේ පොත් රාක්කය පසෙකට තල්ලු කල සෑමවිටම මට මුහුණෙහි මඳ සිනහවක් තවරාගෙන මගේ හද තුල වූ කටුක සිතුවිලි සඟවා ගැනීමට සිදු වූවේය. මා එවිට කලේ හොද හුස්මක් ගෙන යළි පොත් රාක්කය පෙර සේම තිබෙන සේ ඇද, ඇම්ස්ටර්ඩෑමයේ අන් කොතනකවත් තවදුරටත් නොදැනෙන සතුටක් සහ සන්සුන් බවක ලකුණු මුහුණේ ඇඳගැනීමයි. උඩුමහලේ සැඟව ඉන්නා මගේ මිතුරන් කිසි ලෙසකින් හෝ සිත කරදරයට පත් නොකළ යුතු වූවේය. එසේම ඔවුන් මා සිත තුල පැවති සංකාවන්හි කොටස්කරුවන් නොවිය යුතු වූවේය.”

( පිටුව 129/130)

මීප් ගීස් විසින් මනුශ්‍ය ස්වභාවය පිළිබද අපූරූ කියවීමක්ද පොත අවසාන භාගයේදි කරනු ලැබ තිබේ. යුද්ධය පැවති වකවානුවේ මිනිසුන් සිටියේ තම සියලු සමාජ කුලකයන් අත් හරිමින් නාසි ආක්‍රමණයට එරෙහිව හෝ ඊට පක්ෂවය. ඇය ජීවත් වූ නගරයේ බොහෝ දුරට මිනිසුන් හට යුද්ධය විසින් ජීවීතය ආරක්ෂා කර ගැනීම වෙනුවෙන් තම සියලු සමාජ කුලකයන්ගෙන් බැහැරව ජීවත්වන්නට සිදුවිය. නමුත් යුද්ධය අවසන් වීමත් සමගම නැවත මිනිසුන් තුල වූ බෙදීම් තුලට මිනිසුන් ගමන් කරනා අකාරය ඇය ඉතා හොදින් දක්වා තිබේ. මේ වැනිම අපුරූ කියවීමක් අශෝක හඳගම විසින් නිර්මාණය කල ” නැගෙනහිර වෙරළින් ඇසෙන” නාට්‍ය තුල විය. පලමුව සුනාමියෙන් එකාවන්ව ජීවීතය බේරාගන්නා මිනිසුන් කෙටි කලකින් අනාථ කදවුරකදී පවා තම බෙදීම් තුලට ගමන් කරනා අයුරු එම නිර්මාණය තුල හොදින් දක්වා තිබුණි.

” ජර්මානු ආක්‍රමණය පැවති සමයේ එහි සිටියේ දෙයාකාරයක ඕලන්ද ජනතාවක් පමණි. සහය පළකල ජනතාව සහ එරෙහි වූ ජනතාව. ඒ අනුව දේශපාලන, ආගමික සහ පංතිමය විභේදනයන් අමතක කර දැමිණ. අප වැනි ඕලන්දයන් කෙළින්ම අපේ ජර්මානු ආක්‍රමණිකයාට එරෙහි වීම නිසැක දෙයක් විණි.

මුදා ගැනීමෙන් පසුව එතෙක් පැවති සමගිය ඉක්මනින්ම අතුරුදන්ව ගියේ යළිත් වරක් ජනතාව අතර විවිධ බෙදීම් සහ කණ්ඩායම්වලට කැඩීයෑම් ආරම්භ වූවේය. සෑම දෙනාම සිය පැරණි පිළිවෙත් වලට අවතීර්ණ වූවෝ තම පංතිය, තම දේශපාලන කණ්ඩායමට අනුගත වූවෝය. මිනිසුන් වෙනස්ව සිටියේ මා සිතනවාට වඩා අඩු ප්‍රමාණයකිනි.” (පිටුව 287 / 288)

©️Kasun Fernando 15 | 11 | 2020

තී හා තා | සුරත් ද මැල් | 2019

මනුශ්‍යයන් වන අපි කිසිවෙක් සුදු හෝ කලු ලෙස වර්ග කොට දැක්වීම කිසිසේත්ම කල නොහැක්කක්. ප්‍රේමය සම්බන්ධයෙන් ගත් කල පවා එය එසේමය. අපි හැමෝම කිසිවෙකුටත් නොකියන කතා අපි ඇතුලෙම තියෙනවා. ඒවා ආකරයෙන් සගවා තබා ගන්නේ ඉන් අපේ ඇතුලේ සිටින සත්වයා කිසිවෙකුටත් නිරාවරණය කිරීමට අපි තුල පවතින නොකැමැත්ත නිසාවෙනි.

සුරත් මැල් ගේ තී හා තා කතාව තුලින් ඔහු අපට අප තුලම සඟවා ගෙන ජීවත් වන සත්වයා අපටම මුණ ගස්සවන්නට සලස්වා තිබෙනවා. මොහොතකට මේ ඉදිරිපත් කරන්නේ මගේ කතාවමද කියා සිතෙන තරමට කතාව අව්‍යාජත්වයෙන් ඉදිරිපත් කිරීමට ඔහු සමත්ව තිබෙනවා.

හා කියල ඇවිත් දැන් මොකද විකාර කරන්නේ ? “

එදා නාටකයේ පලමු විවේකය ආකරයට නොසිතු වෙලාවක.

එතැන ඉදන් ගාලු පාරට එනතෙක්මත් බසයේ නැගී මොරටුවට ලඟාවනතෙක්මත් මගෙන් ඇයට ලැබුනේ බැනුම් විතරයි. මගේ ආශාව ඉශ්ඨ කරගන්න ඉඩ නොදුන් තරහට. ආදරය පරදා නැගුණු ආශාවකින් මගේ ගත සිත උමතු වෙලා. දිව්‍යා කතා කලේම නෑ. මම වළිගේ පාගාගෙන දඟලන්නේ ඇයි දැයි ඇය දන්නවා. මම වැලපෙන්නේ මා නිසා මිසක ඇය වෙනුවෙන් නොවන වගත් දන්නවාං ඇගේ නිහඬ බව මට සැරෙන් පිළිතුරු බැන්දා. මම තව තවත් කුපිත වුණා. අවශ්‍ය ආකාරයට ඇගේ ස්ත්‍රී බව පරිභෝජන කරන්න නොලැබීම, දරාගන්න තරම් මට සංයමයක් තිබුනේ නෑ. “

( පිටුව 126)

මෙම කතාවේ එන තවත් සුවිශේෂීම කරුණක් වන්නේ එහි භාවිතා වන භාශාව. ඉතාම ලිහිල් බසකින් ලියවී ඇති මෙහි භාවිතා කරන හාස්‍යාත්මක වදන් නිසා එක එල්ලේ කියවා ගත හැකි අපූරූ කතාවක් ගොඩනංවා තිබෙනවා.

විනාඩි දහයකින් විතර අරක්කු කාල අමුවෙන්ම ආමාශගත කලා. “දිව්‍යා අද ඔයා වෙනුවෙන් මම බිව්වා. දවසක ඔයා වෙනුවෙන් මම මේක නවත්තනවනා නා ප්‍රකාර සිතුවිලි විවෙකයක් නැතුව මගේ ඔලුවට ගලා ආවා වේගයෙන්. මම ක්‍රිකට් තරගයට අවධානය යොමු කරන්න හිතුවා වෙලාවකට පස්සේ. සිතුවිලි වලින් බේරිල්ලක් නැති නිසා. මෙන්න චමින්ද වාස් හෙමින් ඇවිද ගිහින් දඟ පන්දු යවනවා. මම ඇස් ලොකු කරල බැලුවා. පන්දුව නෙවෙයි රූපවාහිනීය දඟකැවෙනවා. මම නැඟිට්ටා. තනි පයින් ඉන්න හැදුවා. බැරිත් නෑ. ආමරුයි. වාඩිවුණා. ටිකක් හිටියා. ලෝකෙම භ්‍රමණය වුණා. දුවගෙන ගිහින් සින්ක් එක පිරෙන්න වමනේ කළා. රූපවාහිනීය ඉස්සරහින් හාන්සි වුණා. නැගිටිනකොට මැච් එක ඉවර වෙලා. මම පැරදිලා.

( පිටුව 88 – 89 )

මෙය පුරුෂයකුගේ අව්‍යාජ ලියවීමක් ලෙස ගීත් ගේ කතාව ලියවී තිබුණත් විටෙක අපිට ඔහු දුශ්ඨයකු ලෙසද පෙනී ගියද, අවසානය අපිට ඔහු ඉතිරි කර තබා ඇත්තේ ජීවීතය පිළිබඳව වන අනිත්‍ය වටහා ගැනීමට ඉඩ සලසා දීමය. අවසානය අපිට ගීත් පිලිබදව මෙන්ම අපට අප්ගේ ජීවීතය මෙන්ම සබදතා ගැනද හිතන්නට ඉඩ ලබා දී තිබේ.

මා මුළු ජීවීතයම කැප කළේ ඇය වෙනුවෙන් නොව, ඇගේ රූපය තුල මා විසින් මනංකල්පිතව ගොඩනගා ගත් වෙනත් චරිතයක් වෙනුවෙන් යැයි නැවත සිතෙයි.මාද මා ලෙස දුටුවේ සැබෑ මම නොව, මනසින් ගොඩනගාගත්මට වෙන්නට උවමනා වූචරිතයයි. එහෙත් සැබෑ ලෝකයේ ගනුදෙනු කලේ මනස් චරිත නොවෙයි.

මගේ ආදර ලෝකයේ වැජඹුණු පාරිශුද්ධ චරිත දෙකට මම තවමත් ආදරෙයි. එහෙත් අද මට ඇය පිළිබඳව හෝ මා පිළිබඳව ආදරයක් හෝ අශාවක් උපදින්නේ නැහෑ. වෙනස් මගක ගිය අපි දෙන්නා එක රූපයක් ඇතුලේ මට පේන්නේ නෑ

( පිටුව 388)

@ Kasun Fernando 27 | 10 | 2020

අමතක කිරීමට උත්සහ කරනා අතීතය වර්ථමානයට කරනා බලපෑම – කුරිරු සුරංගනා කතාවක්

2016-05-22 14.22.04

2015 වසරේ රාජ්‍ය සාහිත්‍ය සම්මාන ලැබූ මේ කෙටි කතා සංග්‍රහය කෙටි කතා අටකින් යුක්තය.මෙහි එන කෙටි කතා පාඨකයා වෙනස්ම සිතුවිලි ධාරාවක ගිල්වීමට සමත් කතා වලින් සමන්විතය. මෙම පොත හදුන්වා දෙන ලබන ආකාරය එහි අන්තර්ගතය වෙත කරනු ලබන හොදම විග්‍රහය යැයි කිව හැකිය.
“මෙහි එන කතා අද දවසේ අප අත් විදින්නාවූ කොන් කිරීමට බල් කරන්නාවූ  සාහසික නිමේෂයන් ග්‍රහණය කර ගැනීමට කොන්දේසි විරහිතව,සූක්ෂමව ක්‍රියාකාරී වේ”

මිනිස් අප ස්වභාවයෙන්ම ඇතම් දේ අමතක කොට ජීවත් වීමට කැමැත්තක් දක්වයි. එහෙත් එම සිදුවීම් අප යටිසිතෙහි වරින් වර මතුව එන අතර එය අප වර්තමාන ජීවිතය කෙරෙහි කරනු ලබන බලපෑමද සුලු පටු නොවේ. මෙහි එන ලබන බොහො කතා සමාජයක් ලෙස අප විසින් අමතක කිරීමට ලක් කොට ඇති 88/89 භීෂණකාරී යුගයේ සිදුවීම් ඊට ගොදුරු වූවන්ගේ ජීවිත වලට කර ඇති බලපෑම ඉතා රසවත් ලෙස කතුවරයා විසින් ඉදිරිපත් කොට තිබේ.

මෙහි මා වඩාත් ම ප්‍රිය කරන වදන් පෙල මෙසේ පල කරමි. එම වදන පෙල වර්ත්මාන සමාජය විනිවිද කියවීමක් වැනිය.
“මට බය,මෙච්චර කාලයක් ගිහිල්ලත්,යුධ ජයග්‍රණයෙන් උදම් වෙච්ච වැඩි පිරිසක් තාම සතුරෙක් හොයන එකයි. යුද්ධයෙන් ගින්දරෙන් විනාශ කරලා දැම්ම භූමි භාගයක තාමත් ඒ ගොල්ලො නිර්මාණාත්මකව භීතිය වපුරනව”
(පිටුව 141 )

22/05/2016

ඉතිහාසයට නව මානයක් – මාණික්කාවත

maa

ඉතිහාසය වනාහි පසුගිය වසර කීපය පුරාම ශ්‍රි ලංකාවේ කලාව තුළ අන් කවර කාල සීමාවකට වඩා උත්කර්ශයට නංවන ලැබූ මාතෘකාවක් නොවූවේය. එය හුදෙක්ම බිහි වූයේ පැවති පාලකයා උත්කර්ශයට නංවනු අටියෙනි. එහිදී සිදු වූයේ පාලකයාගේ උවමනාව වෙනුවෙන් ලියවුනු දෑ මහත් උත්කර්ශයෙන් සත්‍ය ලෙස වට්ටෝරු ගත කර සමාජ ගත කිරීමකි. ඊට වෙනස් මගක යමින් ඉතිහාසය පිළිබදව ලියවුනු නවකතාකරුවන් අතර මොහාන් රාජ් මඩවල සහ මහින්ද ප්‍රසාද් මස් ඉඹුල ඉදිරියෙන්ම සිටී. එකිනෙකට වෙනස් මාවත් දෙකක් ඔස්සේ තම නිර්මාණ කරනයේ යෙදුනු ඔවුන් සැබවින්ම සිදු කලේ උඩුගංබලා පිහිනීමකි. සෙංකොට්ටං නවකතාව හරහා මහත් ජනප්‍රසාදයක් සේම විචාරක අවධානයට යොමු වූ මස් ඉඹුලගේ දෙවන කෘතිය වන මාණික්කාවත ඉදිරිපත් කරන්නේද සිය පළමු කෘතිය සදහා යොදා ගනු ලැබූ තේමාවමය. කුල පීඩනයෙන් බැට කෑ එදා සමාජය ඔහුගේ කතාවන් හී මුඛ්‍ය තේමාවය. එය එවක  පැවති සමාජය විනිවිද කියවීමක් වැනිය. මන්ද බොහෝ ඉතිහාසය හා බැදුනු කතා පුවත් වලදී අපට අසන්නට ලැබෙන්නේ ජයග්‍රාහකයාගේ කතා පුවත පමණි. පරාජිතයා හෙවත් පීඩිතයාගේ කතා පුවත මග හරිමින් තම කතාව ගොඩනැංවීම බොහෝ නිර්මාණකරුවන්ගේ නිර්මාණ තුල අපට දැකගත හැකි විය.

මාණික්කාවත තුල කථා තේමාව වන්නේ කුල පීඩනය සේම සමාජය පුරා පැතිර තිබූ මිථ්‍යා විශ්වාශ හේතුවෙන් පීඩනයට ලක්වන පිච්චි නම් ගැහැණියට උපකාර දක්වන කෙටි හාමිට ඒ හේතුවෙන් තම හිතේශීන්ගෙන් ඉවත් වීමට සිදු වීමත් ඒ නිසාම ඔවුනට තම ගම් බිම් අතහැර ඉවත් වීමට සිදු වීමත් හා ඔවුන් විසින් ගොඩනගන ජීවිතය හා ඊට එල්ල වන අභියෝග සේම සමාජය ක්‍රමයෙන් ඉදිරියට ගමන් කිරීමේදී ඔවුන් විසින් ඒ නිර්මිත ගම සහ පරිසරය වෙනස් වන ආකරය කෙටි හාමි නම් මිනිසා ඒ වෙනස කෙරෙහි උපේක්ශාවෙන් මුහුණ දෙන ආකාරයත්ය. මෙම කතාව ගොඩනැගෙන්නේ යටත් විජිත සමයේ සිට හැටේ දශකයේ අවසානය තෙක්ය.එම කාල වකවානුව අප සමාජය දරුණු පරිවර්තනයකට මුහුණ දුන් කාල සමයකි.එක් පසකින් යටත් විජිත පාලකයාගෙන් එල්ල වන පීඩනය සේම ඔවුන්ගේ අතේවාසිකයන්ගෙන් එල්ල වන පීඩනයට එකවර පීඩිතයාට මුහුණ දෙන්නට සිදුවූ කාලසමයකි. එය එක් පසකින් ආර්ථිකමය සූරා කෑමක් වන විට අනෙක්පස එය ලිංගික සූරා කෑමක් විය. තම නිල තත්වය සේම කුල තත්වය හරහා ඔවූහූ  පීඩිතයා වෙත එල්ල කරනු ලැබූයේ දැවැන්ත පීඩනයකි. එම තත්වය කෘතිය පුරාම කතුවරයා විසින් විවිධ අවස්ථා මගින් පෙන්වා දී ඇත. කෙටි හාමී සහ පිච්චි විසින් ගොඩනගන ලද ගම වෙත රතු නිළමේගේ ගම් වැදීමෙන් පසු යටත් විජිත ආර්ථිකය වෙනුවෙන් අහිංසක මිනිසුන් ගොඩනැගූ බිම් පෙදෙස් කොටු කරණු ලබන ආකාරයත් අනෙක් පස ගමේ සිටින ගැහැණුන් ලිංගික වහල් කමට යොදා ගැනීම අපට දැකිය හැකිය.

මාණික්කාවත නවකතාව තුල එන තවත් සුවිශේෂි ලක්ෂනයක් වන්නේ කෙටි හාමි චරිතය ගොඩනැගීමේදී කතුවරයා දක්වන මානුෂික භාවයයි. සමාජය ක්‍රමයෙන් ඉදිරියට යාමේදී මිනිසුන් නූතනත්වය වෙනුවට නැවත ග්‍රෝත්‍රිකත්වය සොයා යෑම අපට බොහෝ විට අත් දකින්නට ඇති කටුක යථාර්ථයයි. ඒ සදහා වර්ථමානයේ ශ්‍රි ලංකික සමාජය උවමනාවටත් වඩා සාක්ෂි සපයා ඇත. නමුත් ඊට පරිබාහිරව මස් ඉඹුල විසින් ගොඩ නගනුයේ ගමක උපදෙස් ලබා දෙන හුදු වැඩිහිටියකුගේ චරිතයට පරිබාහිරව නූතන මනුෂ්‍යත්වය කැටි වූ මිනිසෙකු ලෙසය. ගමට එන දමිල කම්කරුවන්ට ගමේ මිනිසුන්ගේ විරොධය නොතකා සැලකුම් කිරීමත්, 1956/58 කාල වලදී ඇති වන වාර්ගික සංහාර වලදී ඊට ඔහු දක්වන ප්‍රතිචාරය, කෘතියේ එන නගරයට සේන්දු වූ මිනිසුන්ට වඩා මානුෂිකය.මෙය නූතන සමාජයේ තාක්ෂනය පරිහරණය කරමින් වර්ගවාදයට ගමන් කරනා සමාජයට පාඩමක් වැනිය.

මිනිස්සු හැම කොට්ටාසෙට ඇයි බැරි අර කුඹුක් ගස් පෙළ වගේ එකට ගෑවි ගෑවි සංතොසයෙන් ඉන්න. මනුස්සෙකුට කරදරයක් කොරනව තියා කූඹියෙක්වත් පාගන්න තරම නාකයි…” (පිට 136)

 

මාණිකාවත සමාජයේ ඔඩු දුවා තිබූ මිථ්‍යා විශ්වාශ හේතුවෙන් සමාජයේ මිනිසුන්ට විදින්නට වූ අනේක දුක්ඛ සමුදායන් ඉදිරිපත් කොට ඇත්තේ එම මිථ්‍යා විශ්වාශ හේතුවෙන් දුක් විදි මිනිසුන්ට සාධාර්ණය ඉටු කරමිනි.ඒ ඒවා සථ්‍ය අතර ඇති දුර  කොතරම් දැයි කෘතිය තුලින්ම දක්වමිනි. පිච්චිගේ සේම කෘතියේ අවසාන භාගයේ එන්ම සෙනෙහෙලතාගේ චරිතය ඊට සාක්ෂි දක්වනවා ඇත.

පරිසරය සහ මනුෂ්‍ය ජීවිතය අතර සම්බන්ධය මෙම කෘතිය පුරාම පාඨකයා වෙත විදාරණය කරනු ලබන ආකරය සිත් ගන්වන සුළුය. නමුත් බොහෝ පාඨකයන් හට එම තත්වය පරිකල්පනය කර ගත නොහැක්කේ වර්ථමානයේ එය යථාර්ථයක් නොවන නිසාවෙනි. මන්ද වර්තමානයේ පරිසරය සහ මිනිසා අතර  එවැනි සහසම්බන්ධයක් ඇත්තේම නොමැති තරම් නිසාය. කෘතියේ එන සුළග සහ බැදි මනුෂ්‍ය ජීවිතය හමා යන්නේ එම මිනිසුන් විදි ජීවන සුවය පාඨකයා වෙතද හමමිනි.

“වරෙං වරෙං සුළංනේ…..

සුළං සුළං වරෙන්නේ….

අපිව බලා යන්න වරෙන්නේ…

ඉපනැල්ලේ වරෙන්නේ…..

අමුණ ලගින්න් වරෙන්නේ….”

(පිට 104)

ඒකාකාරී ඉතිහාස කතා රැල්ලෙන් හෙම්බත් වී ඇති පාඨකයාට මාණික්කාවත ඉතිහාසයේ වෙනස්ම මානයක් ගෙන දෙන කෘතියක් බවට අවිවාදයක් තිබිය නොහැක.කෘතිය අවසාන භාගය වෙත එන විට අනවශ්‍ය කලබලයකින් එය අවසන් කිරීමට කතුවරයා යොමු වී ඇති බවක් පෙනී යාම යම් පමණකට කෘතියේ රසවින්දනයට බධාවක් වන බවද නොදක්වා බැරිය.

17/02/2016

සිංහල බෞද්ධ අධිපතිවාදී දේශපාලනයේ දෙබිඩි නිරුවත : 2015 සම්පන්දන් සහ 1911 රාමනාදන්

download

ආර්.සම්පන්දන් මහතා හට විපක්ශ නායක ධූරය හිමි වීමත් සමගම සිංහල වර්ගවාදී මතවාදය කරපින්න්නාගෙන  ජීවිකාව කරනවුන් හට නැවත කරලියට පිවිසීමට අවස්ථාවක් ලැබුනි.නමුත් ඔවුන් ඒ හරහා සත්‍යය මග හැර මිත්‍යාවක් සමාජ ගත කිරීමට කරනු ලබන උත්සහය පරාජය කල යුතුමය.ඔහුට විපක්ශ නායක ධූරය ලැබුනේ ව්‍යවස්ථානුකූලවත් මෙන්ම පාර්ලිමෙන්තු සම්ප්‍රදායන්ට යටත්වය.විපක්ශ නායක ධූරය සිංහලයකුට හිමි විය යුතු බවට කිසිම නීතියක් හෝ සම්ප්‍රදායක් නැත. එවැනි දෙයක් පතන්නේ ග්‍රෝත්‍රවාදී මනසකින් ලොව දකින්නන් පමනි. ඇත්තෙන්ම සිදු වුයේ කුමක්ද?..

ආසන 107 ලබා ගත් එක්සත් ජාතික පක්ෂය ආණ්ඩු පක්ශය වූ අතර ඊට සහය දක්වා හවුල් ආණ්ඩුවක් ගොඩනැගීමට ශ්‍රි ලංකා නිදහස් පක්ශය එක් වූ කල නැවත ඔවුන් නියෝජනය කරන සන්ධානයට විපක්ශ නායක කම ලබා ගැනීමේ සදාචාරාත්මක මෙන්ම නෛතිකවද අ‍යිතියක් නැත. සන්ධානය නියෝජනය කරන අනෙකුත් සුලු පක්ෂ ලබා ගත්තේ ආසන 13 පමණි.ඔවුන්ට සැබෑ ලෙසම එහි හිමිකමක් වේ නම් කල යුතුව තිබුනේ අවශ්‍ය මන්ත්‍රි ධූර පිරිස සමග (එනම් දෙමළ සන්ධානය ලබා ගත් ආසන 16ට වැඩි පිරිසක්) සන්ධානයෙන් ඉවත්ව වෙනම කණ්ඩායමක් ලෙස පෙනී සිටින බව කතානායකට දැනුම් දීමය. ඔවුන් ඉන් ඉවත් වීමටද සූදානමක් නැත. මන්ද ඔවුන්ට ශ්‍රිලනිපය හැර අනාගතයක්ද නැති නිසාවෙනි.ඒ කිසිවක් කර ගත නොහැකි වූ විට එලියට විත් කොටි සිහිනයම දකිමින් ජාතිවාදයම වැපිරීම ඉතාම නින්දිත දේශපාලනයකි. මෙම ග්‍රෝත්‍රවාදින් කටයුතු කරනා ආකරය ඉතාම නිර්ලජ්ජිතය. දමිල ජනයාට වෙන්ම යාම ප්‍රතික්ශේප කරනා මොවුන්ම ඔවුන්ට එක්ව දේශපාලනය කිරීමට ලද ස්වර්ණමය අවස්ථාවේදීද හැසිරෙන්නේ ඉතා පහත් ආකරයටය. ඇත්තෙන්ම මොවුන් බලාපොරොත්තු වන්නේ ඔවුන්ට වෙන්වී යාමට මග වෙන් කර දී ඉන් තම දේශපාලන මල්ල තර කර ගැනීම බව විචක්ශනශීලිව බලන්නෙකුට  හොදින්ම වටහා ගත හැකිය. මෙම දේශපාලන දෙබිඩි කම අද ඊයේ නිර්මානය වූවක් නොවේ. මහාවංශ ප්‍රලාප ඉතහාසයෙන් බැහරව නූතන ඉතිහාසය පිරික්සන්නෙකුට ඒ තත්වය හොදින්ම දැක ගත හැකිය.මෙම දෙබිඩි පිලිවෙත ඔවුන්ගේ දේශපාලන ලක්ශනය බව මෑතකදී මා විසින් කියවන ලද කෘතියක් වන වික්ටර් අයිවන් විසින් රචිත “දේශපාලනයේ පවුල හා කුලය” කෘතියේ එන එක් සිදුවීමකදි දැක ගත හැකිය. අද ජාතිය වෙනුවෙන් පන දෙන්නට යන වුන් බොහෝ දෙනා ඉතිහාසය  නොදන්නවුන්ය, එසේත් නැති නම් එය උවමනාවෙන්ම මග හරින්නවුන්ය. අද ජාති උම්මත්කවාදයෙන් පෙලෙන වුන්ගේ ආදි කතෘවරු එදා 1911  උගත් ලාංකික ආසනය සදහා පැවති මැතිවරණයේදී ගොවිගම කුලයට අයත් කෙනෙකුට එය අත්පත් කරදීමට ශක්තියක් නැති නිසා ඔවුන් කරාව කුලයේ සිංහලයකු වූ දොස්තර මාක්ස් ප්‍රනාන්දු වෙනුවට දමිල පොන්නම්බලම් රාමනාදන්ට එක පොදියට ඡන්දය ලබා දුන්හ. අද ජාතිය ආගම වෙනුවෙන් මරාගෙන මැරෙන්නට යන වුන්ගේ ආදිතමයන් කුලය වෙනුවෙන් වෙන්ත් ජාතියක පුද්ගලයකු තම ජාතියේ පුද්ගලයාට එරෙහිව ඉදිරිපත් කිරීම සලකා බැලීමේදී, දෙබිඩි දේශපාලන පිලිවෙත අපේ ජාතික දේශපාලනයට ආවේනික ලක්ශනයක් බව නොකියා බැරිය.

එම සිදුවීම පිලිබද පොතේ එන උපුටනය පහතින් දක්වා තබන්නේ නොදන්නා වුන්ගේ දැන ගැනීම පිනිසය.

“1911 දෙසැම්බර් වලදී පැවැති උගත් ලාංකික ආසනය සදහා පැවති මැතිවරණය වෙත යා හැකිය. එය ලංකාවේ පැවති පළමු මැතිවරණය ලෙස සැලකිය හැකිය. ඡන්ද බලය ලැබී තිබුනේ ඉංග්‍රීසි භාෂාව දැන සිටි ධන බලයක් තිබු අයට පමණය. ඡන්දය හිමි සංඛ්‍යාව 2938 වූ අතර ඔවුන්ගෙන් 1659ක් (56.4%) සිංහල වූ අතර 1072ක් (36.4%) දමිළයෝ වූහ. කරාව කුලයට අයත් ජන සමුහයේ ප්‍රමාණය කුඩා වුවද එම කුලය හිමි කරගෙන සිටි ධන බලය හා උගත්කම අනුව ඡන්ද බලය හිමි සිංහලයන්ගෙන් බහුතරයක් කරාව කුලයට අයත් වූවා විය හැකිය. මෙම තරගය සදහා කරාව කුලය දොස්තර මාකස් ප්‍රනාන්දු ඉදිරියට ගෙන ආවේය. දොස්තර ප්‍රනාන්දු කරාව කුලයේ උගතුන් අතර කැපී පෙනෙන තත්වයක් හිමි කරගෙන සිටියෙකි. ධනවත් පවුලක කෙනෙකු නොවූ ඔහු ශිෂ්‍යත්වයක් දිනාගනිමින් 1883 ලන්ඩන් විශ්වවිද්‍යාලයට ඇතුලු වී එම්. ඩී උපාධියද හිමි කරගනිමින් 1891දී නැවත ලංකාවට ආපසු ටික කලක් වෛද්‍ය විද්‍යාලයේ රෙජිස්ට්‍රාර් වශයෙන් සේවය කළේය. පසුව මහ රෝහලේ වෛද්‍යවරයකු ලෙසද සේවය කළේය.

 උගත් ලාංකිකයන් සදහා වන ආසනය කරාව කුලයේ කෙනෙකු අතට පත් වනවා දකින්නට ගොවිගම ධනවත්තු කැමති නොවූහ.එහෙත් තමන්ගේ අපෙක්ශකයකු තරග බිමට ගෙන දොස්තර ප්‍රනාන්දු පරාජය කළ නොහැකි බවද ඔවුන් දැන සිටියෝය.මහාචාර්ය කේ. එම් ද සිල්වාට අනුව මෙම තරගයෙන් කරාව කුලය පරාජය කිරීම සදහා හරි තුරුම්පුව සොයාගත් පුද්ගලයා වන්නේ හෙක්ටර් ජයවර්ධනය. හෙක්ටර් ඊ. ඩ්බ්ලිව් ජයවර්ධනගේ සහෝදරයාය.ඔහු දකුණු ඉන්දියාවේ කොඩ්ඩයිකල්හි විශ්‍රාම සුවයෙන් කල් ගෙවමින් සිටි පොන්නම්බලම් රාමනාදන් දොස්තර ප්‍රනාන්දුට එරෙහි තරග බිමට ගෙනාවේය. මෙය ගොවිගම කුලය තුල සේනානායක, ජයවර්ධන යනාදීන්ගෙන් සම්න්විත පවුල් සිය දේශපාලන බලය ප්‍රදර්ශනය කළ පළමු අවස්ථාව ලෙසද සැලකිය හැකිය.

 රාමනාදන්ගේ ඡන්ද සටන මෙහෙයවන ලද්දේ හෙක්ටර් ජයවර්ධනය. ඔහු ඡන්ද සටන කරාව කුලය හා ගොවිගම කුලය අතර කැරෙන කුල තරගයක් බවට පත් කරගත්තේය.කරාව කුලයේ අය උපතින්ම ඔවුන්ට උරුම වූ අන්ධකාරයේ තැබිය යුතු බව ඔහු මැතිවරණ රැස්වීම්වලදී අවඥාසහගත ලෙස ප්‍රකාශ කළේය.

 මෙම මැතිවරණයෙන් පහසු ජයග්‍රහණයක් හිමි කර ගැනීමට රාමනාදන් සමත් විය. රාමනාදන් ඡන්ද 1645 ලබා ගන්නා විට දොස්තර ප්‍රනාන්දුට ලබා ගත හැකිවූයේ ඡන්ද 981ක් පමණය.

 මෙම මැතිවරණය ගැන එවකට ආණ්ඩුකාර ධූරය දැරූ හෙන් රි මැල්කම් එංගලන්ත ආන්ඩුවට වාර්තා කර තිබුනේ මේසේය.”ගොවිගම වාංශිකයෝඋගත් ලාංකිකයා සදහා අසුන තමන්ගේ කෙනෙකුට අත්පත් කරදීමට ශක්තියක් නැති නිස කරාවේ කුලයට අයත් සිංහලයකු වූ දොස්තර ප්‍රනාන්දුට ඡන්දය නොදී රාමනාදන්ට එක පොදියට ඡන්දය දුන්හ”.

 (-පිට 62,63 සහ 64 දේශපාලනයේ පවුල හා කුලය – වික්ටර් අයිවන් 2011)

මෙම දේශපාලනයේ දෙබිඩි පිලිවෙත් නිසා රටක් ලෙස අප ගෙවමින් සිටිනා වන්දිය අති මහත්ය. අප කිසි දිනෙක එක් ශ්‍රි ලාංකික ජාතියක් ලෙස දිවි ගෙවීමට අපොහොසත් වී ඇති බව ඉතා ශෝචනීය තත්වයකි. වරෙක් කුල ලෙසද, විටෙක් ජාතින් ලෙසද, තවත් විටෙක ආගම් ලෙසද ලේ හලමින් කල් ගත කිරීම අපේ ආවේනික ලක්ෂනය බවට පත්ව තීබිම කිසිසෙත්ම නූතන ලක්ශනයක් නොව, එය ඉතා පසුගාමි ග්‍රෝත්‍රවාදී තත්වයකි, ඒ සදහා අප රට පාලනය කල පාලකයන් මෙන්ම තිරය පිටුපස මෙම වර්ගවාදී මතවාදයන් නිර්මානය කල වුන් වගකිව යුතුමය. එදා අප චෙල්වනායගම් ගේ ප්‍රාජාත්‍රන්ත්‍රවාදි අරගලය යටපත් කර දැමීය. එහෙත් අපට ප්‍රභාකරන් කෙනෙකු මුන ගැසින. ඔහු පැමිනියේ ඉතා සාහසික ලෙසිනි. එය පරාජය කරන ලද්දේ දැවන්ත වන්දියක් ගෙවමිනි. දැන් අප සම්පන්දන් හා සුමන්තිරන් වැනි ප්‍රජාත්‍රන්ත්‍රවාදය විශ්වාශ කරනා වුන්ට හිමි වූ අයිතිවාසිකම් වලට පවා වර්ගවාදී අර්ථකතන ඉදිරිපත් කරමින් සිටින අතර, අප මෙම අර්බුදයන් නිරාකරණය කරගනිමින් නූතන ශ්‍රි ලාංකික  ජාතියක් ගොඩනගා ගැනීමට අපොහොසත් වේ රටක් ලෙස අප ගමන් කරන්නේ විනාශය වෙත බව නොවැලැක්විය හැකි තත්වයකි.

කසුන් ප්‍රනාන්දු
13/09/2015

මහින්ද ද?…. මෛත්‍රීද?……. සිදු වූයේ කුමක්ද ?…..

download

වීරයකු බිහි කරනුයේ අනාගතය විසිනි. අද දවසේ වීරයා සබෑ වීරයකුද නැද්ද යන්න තීරණය කරනුයේ අනාගතය විසින් අද තත්වය විග්‍රහ කරන ආකාරයටය. නමුත් මෙරට දේශපාලනය එම තත්වය උඩු යටිකුරු කර ඇත.එක් පුද්ගලයකු වීරයකු හෝ ද්‍රෝහියකු බවට පත් කිරීමට මෙරට ජනතාව සහ මාධ්‍ය ගනු ලබන්නේ ඉතා සීමිත කාලයකි. මෙහි ඇති වාඩාත්ම උත්ප්‍රාසජනක තත්වය වන්නේ පසුගිය සතියේ වීරයකු ලෙස විරුදාවලිය ලබන්නා එලබෙන සතියේදී ද්‍රෝහියකු බවට පත්ව තිබීමය. පසුගිය නොවැම්බර් 21 වන දින මෙරට අති මහත් බහුතර ජනතාවගේ වීරයකු වූ සිරිසේන මහතා එම භාග්‍ය ලබමින් සිටින දේශපාලකයා බවට පත් වෙමින් සිටී.ඔහු පොදු අපේක්ශකයා ලෙස ඉදිරිපත් වූ මොහොතේ සිට මෙරට දැනුවත් පුරවැසියන්ගේ වීරය වූ සිරිසේන එක්වරම පසුගිය සති කීපය තුල වීරයා සහ ද්‍රොහියා අතර සංක්‍රමනය විය.එසේ වුයේ ඔහු පර්සි මහෙන්ද්‍රට නාම යෝජනා දීමත් පසුව ඊට හේතු දක්වමින් කල පැහැදිලි කීරීමත් සමගය.

මේ තත්වය හේතුකොට ගෙන රට තුල දේශපාලන ව්‍යාකූලත්වයක් රට තුල නිර්මාණය වෙමින් පවතී.එක් පසකින් ශ්‍රි.ල.නි.ප තුල නායකත්ව කඹ ඇදීමක් බවට පත් වෙමින් සහ මෙරට ජනපති දේශපාලන හුදකලා භාවයට පත් වෙමින් පවතී. මෙසේ වූයේ ඇයිද යන්න වියුක්තව සලකා බැලිය යුතු තත්වයකි. සිරිසේන මහතා මෙරට ජනාධිපති ධූරයට ඔසවා තැබුවේ ඔහු  තුල වූ පුද්ගලික කුසලතාවයකට නොව ඒ මොහොත වන විට රට තුල නිර්මාණය වෙමින් තිබූ දේශපාලන තත්වය පදනම් කරගෙනය.ඔහු ශ්‍රි.ල.නි.පයේ ලේකම් වරයා වුවද ඔහුට එම තත්වය හේතු කොට ගෙන දැවැන්ත සහයක් එම මැතිවරණයේදී ලබා ගත නොහැකි විය. පක්ශයට ඔහු ද්‍රොහියෙකු විය. නමුත් ජනවරම ලබා ගත් පසු ඔහු වටා එක් වූ කපටි ආරක්ෂකයන්ගේ ඉල්ලීම මත් ඔහු නැවත ශ්‍රි..නි.පය තමන් සතු කරගැනීමේ අසාර්ථක උත්සහයක ඔවුන් නිරත විය. ඒ සදහා ඔහු පක්ශයේ තෝරා ගත් පිරිසකට අමාත්‍ය ධුර පිරිනමමින් සහ නොයෙකුත් වරප්‍රසාද දෙමින් ගත් උත්සහය අද නතර වී ඇත්තේ කොතැනකද යන්න ඔහුට තේරුම් ගොස් ඇති බව ඔහුගේ කතාව තුල පැහදිලිය.

ඔහු රාජපක්ශගේ ගොදුරක් වීද ?

රාජපක්ශ පලමු වටයේ දේශපාලනය අත් හරින ලබන තැනකය. නමුත් ඔහු විසින් නිර්මාණය කරනු ලැබූ දේශපාලන සමාජ ක්‍රමය තුල ඔහුට එසේ සිටීමේ අවස්ථාවක් නිර්මනය නොවුනි. ඔහු නිර්මිත වහල් සමාජ ක්රමය තුල සාමාන් මිනිසුන් පමනක් නොව සමාජ වගකීමක් ඇති කලාකරුවන් යැයි කියනා නලාකරුවන්ද ඇසුවේඇයි සර් ගහලා හරි ගත්තේ නැත්තේයන මුග්ධ ආකාරයටය. එවන් වටපිටාවක් තුල මෙරට දේශපාලන ආනාථයන්ගේ පෙරමුනක් නිර්මානය වී මහින්ද සමග නැගිටින්නට ගත් උත්සහය පරාජය කිරීමට කෙසේ වෙතත් හදුනා ගැනීමට 49 වසරක දේශපාලන පම්පොරී ගසන  ජනපති සිරිසේනට හෝ ඔහුගේ කපටි ආරක්ශකයන්ට නොහැකි විය. ඒ නිසා අද එක්සත් ජාතික පක්ශයට හිතවත් මාධ්‍ය සහ ලියන්නන් හට සිරිසේන වීරයකු වුවද සැබෑ යථාර්ථය නම් සිරිසේන පරාජිතයෙකි.ඔහු විසින් මහා මැතිවරණය පමා කරන ලද්දේ අද ඔහු පවසන ප්‍රතිසංස්කරන වෙනුවෙන් නොව ඔහුට තම පක්ශය සහ එහි නායකත්වය තමන් සතු කර ගැනීමේ අසාර්ථක උත්සහය වෙනුවෙනි.එය ඔහුට පමනක් නොව ඔහුට හිතේශී බවක් දක්වන දේශපාලන චරිත වලට පවා ඉතා අසීරූ දේශපාලන වටපිටාවක් නිර්මාණය වෙමින් පවතී.මහින්ද හිතවතුන් මෙම ඉදිරි මැතිවරණයේදී සිරිසේන් හිතුවතුන් හුදෙකලා කිරීමේ දැවැන්ත උත්සහයක් ක්‍රියාත්මක වෙමින් පවතී.එම තත්වය නවතිනු ඇත්තේ ඔවුන්ද රාජපක්ශගේ ගොදුරු බවට පත් වීමෙනි. අද වන විට ඔහුට හිතවත් වූ ජනක බන්ඩාර, සුදර්ශනි ප්‍රනාන්දුපුල්ලේ සහ ලසන්ත අලගියවන්න වැනි වුන් කරනා ප්‍රකාශ හරහා විද්‍යාමාන වන තත්වයකි. එම නිස අදන් වන විට ගේම ගසා ඇත්තේ වෙන කවරෙකුවත් නොව රාජපක්ශගේ වහල් දේශපාලනය මිස වෙනකක් නොවේ. යම් හෙයකින් රාජපක්ශ ජයගතහොත් ඔහු අගමැති නොකිරීමේ හැකියාවක් සිරිසේනට නැත. ඇතම් විට නාම යෝජනා සිදුවීමේදී මෙන් එයද සිදු වූ පසු සිරිසේන ජාතිය අමතනු ඇත.එවිට රටම රාජපක්ශ රෙජීමයේ ගොදුරක් වනවා නොඅනුමානය.

අප කල යුත්තේ කුමක්ද?

ලක්ෂ 62ක ජනවරමක් සහිතව සිරිසේනව ජනපති පුටුවේ හිදවූයේ අශ්වයා පැන ගිය පසු ඉස්තාලය වසා දැමීමට නොවේ.ජනතා අපේක්ශා නැවත උදුරා ගැනීමේ කූට දේශපාලන උපක්‍රමයක් ක්‍රියාත්මක වෙමින් පවතින මොහොතක එයට ඉදිරියෙන් කටයුතු කිරීමේ හැකියාවක් එම ජනවරම වෙනුවෙන් පෙනී සිටි ව්‍යාපාර වලට තිබිය යුතුය. නමුත් පසුගිය මාස හයක කාලය තුල අප දුටුවේ ජනතා අපේක්ශා නිවැරිදි ලෙස ඉටු කරනවා වෙනුවට ඒවා උපන් ගෙය තුලම මරා දමන තත්වයකි.මහ බැංකු බැදුම්කර සිද්ධිය සහ 19 වන සංශෝධනය (එය සුන් කරනු ලැබුයේ මහාචාර් වරයකු ලෙස පෙනී සිටින මුග්ධ දේශපාලන වහල් මානසිකත්වයේ ක්රියාමාර්ග හේතුවෙනී වැනි දේ ජනතා අපේක්ශා සමග සමපාත නොවුනි.නමුත් අප ලබා ගත් දේශපාලන නිදහස වළලා දමා නැවත මෙරට වහල් රාජාණ්ඩු ක්‍රමයක් වෙත ගමන් කිරීමේ රාජපක්ශ ගැති ආගම්වාදී,ජාතිවාදි සහ අවස්ථාවාදී මඩගොහොරුවට නැවත බලයට ඒමේ හැකියාව සහමුලින්ම ඇහිරිය යුතුය. ඒ සදහා වඩාත් සක්‍රිය විය යුත්තේ දැනුවත් පුරවැසි සමාජයය. මන්ද ඔවුන්ගේ හිහඩතාවය මෙරට අද බුක්ති විදින නිදහස් දේශපාලන වටපිටාව  නැවත නින්දිත අශීලාචාර දේශපාලන වටපිටාවක් දක්වා පරිවර්ථනය වීමේ වැඩි නැඹුරුතාවක් පවතී. එය සහමුලින්ම පරාජය කල යුතුය.

වීරයකු බිහි කරනුයේ අනාගතය විසිනි. අද දවසේ වීරයා සබෑ වීරයකුද නැද්ද යන්න තීරණය කරනුයේ අනාගතය විසින් අද තත්වය විග්‍රහ කරන ආකාරයටය. නමුත් මෙරට දේශපාලනය එම තත්වය උඩු යටිකුරු කර ඇත.එක් පුද්ගලයකු වීරයකු හෝ ද්‍රෝහියකු බවට පත් කිරීමට මෙරට ජනතාව සහ මාධ්‍ය ගනු ලබන්නේ ඉතා සීමිත කාලයකි. මෙහි ඇති වාඩාත්ම උත්ප්‍රාසජනක තත්වය වන්නේ පසුගිය සතියේ වීරයකු ලෙස විරුදාවලිය ලබන්නා එලබෙන සතියේදී ද්‍රෝහියකු බවට පත්ව තිබීමය. පසුගිය නොවැම්බර් 21 වන දින මෙරට අති මහත් බහුතර ජනතාවගේ වීරයකු වූ සිරිසේන මහතා එම භාග්‍ය ලබමින් සිටින දේශපාලකයා බවට පත් වෙමින් සිටී.ඔහු පොදු අපේක්ශකයා ලෙස ඉදිරිපත් වූ මොහොතේ සිට මෙරට දැනුවත් පුරවැසියන්ගේ වීරය වූ සිරිසේන එක්වරම පසුගිය සති කීපය තුල වීරයා සහ ද්‍රොහියා අතර සංක්‍රමනය විය.එසේ වුයේ ඔහු පර්සි මහෙන්ද්‍රට නාම යෝජනා දීමත් පසුව ඊට හේතු දක්වමින් කල පැහැදිලි කීරීමත් සමගය.

මේ තත්වය හේතුකොට ගෙන රට තුල දේශපාලන ව්‍යාකූලත්වයක් රට තුල නිර්මාණය වෙමින් පවතී.එක් පසකින් ශ්‍රි.ල.නි.ප තුල නායකත්ව කඹ ඇදීමක් බවට පත් වෙමින් සහ මෙරට ජනපති දේශපාලන හුදකලා භාවයට පත් වෙමින් පවතී. මෙසේ වූයේ ඇයිද යන්න වියුක්තව සලකා බැලිය යුතු තත්වයකි. සිරිසේන මහතා මෙරට ජනාධිපති ධූරයට ඔසවා තැබුවේ ඔහු  තුල වූ පුද්ගලික කුසලතාවයකට නොව ඒ මොහොත වන විට රට තුල නිර්මාණය වෙමින් තිබූ දේශපාලන තත්වය පදනම් කරගෙනය.ඔහු ශ්‍රි.ල.නි.පයේ ලේකම් වරයා වුවද ඔහුට එම තත්වය හේතු කොට ගෙන දැවැන්ත සහයක් එම මැතිවරණයේදී ලබා ගත නොහැකි විය. පක්ශයට ඔහු ද්‍රොහියෙකු විය. නමුත් ජනවරම ලබා ගත් පසු ඔහු වටා එක් වූ කපටි ආරක්ෂකයන්ගේ ඉල්ලීම මත් ඔහු නැවත ශ්‍රි..නි.පය තමන් සතු කරගැනීමේ අසාර්ථක උත්සහයක ඔවුන් නිරත විය. ඒ සදහා ඔහු පක්ශයේ තෝරා ගත් පිරිසකට අමාත්‍ය ධුර පිරිනමමින් සහ නොයෙකුත් වරප්‍රසාද දෙමින් ගත් උත්සහය අද නතර වී ඇත්තේ කොතැනකද යන්න ඔහුට තේරුම් ගොස් ඇති බව ඔහුගේ කතාව තුල පැහදිලිය.

ඔහු රාජපක්ශගේ ගොදුරක් වීද ?

රාජපක්ශ පලමු වටයේ දේශපාලනය අත් හරින ලබන තැනකය. නමුත් ඔහු විසින් නිර්මාණය කරනු ලැබූ දේශපාලන සමාජ ක්‍රමය තුල ඔහුට එසේ සිටීමේ අවස්ථාවක් නිර්මනය නොවුනි. ඔහු නිර්මිත වහල් සමාජ ක්රමය තුල සාමාන් මිනිසුන් පමනක් නොව සමාජ වගකීමක් ඇති කලාකරුවන් යැයි කියනා නලාකරුවන්ද ඇසුවේඇයි සර් ගහලා හරි ගත්තේ නැත්තේයන මුග්ධ ආකාරයටය. එවන් වටපිටාවක් තුල මෙරට දේශපාලන ආනාථයන්ගේ පෙරමුනක් නිර්මානය වී මහින්ද සමග නැගිටින්නට ගත් උත්සහය පරාජය කිරීමට කෙසේ වෙතත් හදුනා ගැනීමට 49 වසරක දේශපාලන පම්පොරී ගසන  ජනපති සිරිසේනට හෝ ඔහුගේ කපටි ආරක්ශකයන්ට නොහැකි විය. ඒ නිසා අද එක්සත් ජාතික පක්ශයට හිතවත් මාධ්‍ය සහ ලියන්නන් හට සිරිසේන වීරයකු වුවද සැබෑ යථාර්ථය නම් සිරිසේන පරාජිතයෙකි.ඔහු විසින් මහා මැතිවරණය පමා කරන ලද්දේ අද ඔහු පවසන ප්‍රතිසංස්කරන වෙනුවෙන් නොව ඔහුට තම පක්ශය සහ එහි නායකත්වය තමන් සතු කර ගැනීමේ අසාර්ථක උත්සහය වෙනුවෙනි.එය ඔහුට පමනක් නොව ඔහුට හිතේශී බවක් දක්වන දේශපාලන චරිත වලට පවා ඉතා අසීරූ දේශපාලන වටපිටාවක් නිර්මාණය වෙමින් පවතී.මහින්ද හිතවතුන් මෙම ඉදිරි මැතිවරණයේදී සිරිසේන හිතුවතුන් හුදෙකලා කිරීමේ දැවැන්ත උත්සහයක් ක්‍රියාත්මක වෙමින් පවතී.එම තත්වය නවතිනු ඇත්තේ ඔවුන්ද රාජපක්ශගේ ගොදුරු බවට පත් වීමෙනි. අද වන විට ඔහුට හිතවත් වූ ජනක බන්ඩාර, සුදර්ශනි ප්‍රනාන්දුපුල්ලේ සහ ලසන්ත අලගියවන්න වැනි වුන් කරනා ප්‍රකාශ හරහා විද්‍යාමාන වන තත්වයකි. එම නිස අදන් වන විට ගේම ගසා ඇත්තේ වෙන කවරෙකුවත් නොව රාජපක්ශගේ වහල් දේශපාලනය මිස වෙනකක් නොවේ. යම් හෙයකින් රාජපක්ශ ජයගතහොත් ඔහු අගමැති නොකිරීමේ හැකියාවක් සිරිසේනට නැත. ඇතම් විට නාම යෝජනා සිදුවීමේදී මෙන් එයද සිදු වූ පසු සිරිසේන ජාතිය අමතනු ඇත.එවිට රටම රාජපක්ශ රෙජීමයේ ගොදුරක් වනවා නොඅනුමානය.

අප කල යුත්තේ කුමක්ද?

ලක්ෂ 62ක ජනවරමක් සහිතව සිරිසේනව ජනපති පුටුවේ හිදවූයේ අශ්වයා පැන ගිය පසු ඉස්තාලය වසා දැමීමට නොවේ.ජනතා අපේක්ශා නැවත උදුරා ගැනීමේ කූට දේශපාලන උපක්‍රමයක් ක්‍රියාත්මක වෙමින් පවතින මොහොතක එයට ඉදිරියෙන් කටයුතු කිරීමේ හැකියාවක් එම ජනවරම වෙනුවෙන් පෙනී සිටි ව්‍යාපාර වලට තිබිය යුතුය. නමුත් පසුගිය මාස හයක කාලය තුල අප දුටුවේ ජනතා අපේක්ශා නිවැරිදි ලෙස ඉටු කරනවා වෙනුවට ඒවා උපන් ගෙය තුලම මරා දමන තත්වයකි.මහ බැංකු බැදුම්කර සිද්ධිය සහ 19 වන සංශෝධනය (එය සුන් කරනු ලැබුයේ මහාචාර් වරයකු ලෙස පෙනී සිටින මුග්ධ දේශපාලන වහල් මානසිකත්වයේ ක්රියාමාර්ග හේතුවෙනී වැනි දේ ජනතා අපේක්ශා සමග සමපාත නොවුනි.නමුත් අප ලබා ගත් දේශපාලන නිදහස වළලා දමා නැවත මෙරට වහල් රාජාණ්ඩු ක්‍රමයක් වෙත ගමන් කිරීමේ රාජපක්ශ ගැති ආගම්වාදී,ජාතිවාදි සහ අවස්ථාවාදී මඩගොහොරුවට නැවත බලයට ඒමේ හැකියාව සහමුලින්ම ඇහිරිය යුතුය. ඒ සදහා වඩාත් සක්‍රිය විය යුත්තේ දැනුවත් පුරවැසි සමාජයය. මන්ද ඔවුන්ගේ හිහඩතාවය මෙරට අද බුක්ති විදින නිදහස් දේශපාලන වටපිටාව  නැවත නින්දිත අශීලාචාර දේශපාලන වටපිටාවක් දක්වා පරිවර්ථනය වීමේ වැඩි නැඹුරුතාවක් පවතී. එය සහමුලින්ම පරාජය කල යුතුය.

කසුන් ප්‍රනාන්දු
19/07/2015

වික්ටර් අයිවන් ගේ තිස් වසරක අභියෝගාත්මක මාධ්‍ය භාවිතය වෙනුවෙන් කෙටි සටහනක්…..

DSC_0041

අද දින  කොළඹ පැවති වික්ටර් අයිවන් මහතාගේ පුවත්පත් කලාවේ මෙහෙවර ඇගයීම වෙනුවෙන් පැවති සංවාදයට සහභාගි වීමෙන් පසු ඔහු වෙනුවෙන් සටහනක් කලකින් හෝ යමක් ලියනා මාගේ බ්ලොග් අඩවියේ සටහන් නොකලහොත් එය වෙනස් ලෙස මා  හට සිතන්නට මෙන්ම වෙනස් ලෙස ලෝකය දෙස බලන්නට මට ගුරු හරුකම් දුන් ඒ පුවත්පතේ මහා පුරුෂයා මා මග හැරිය වැනිය. තිස් වසරක් වන මගේ ජීවිතය තුල මාහට රාවය මුන ගැහෙන්නේ මගේ පියාගෙනි. රාවයේ ආරම්භක අවදියේ සිට එහි පාඨකයකු වන ඔහු නිවසට ගෙන එන මෙම සුවිශේෂි පුවත්පත කුඩා අවදියේ පටන් කියවීම කලෙමි. එහි අන්තර්ගතය පිළිබද අවබෝධයකින් තොරව වුවත් එය කියවීම මා ප්‍රිය කලේ එහි ඇති වෙනස් භාවයයි. එය නිවසේ ඇති අනෙකුත් පුවත්පත් වලින් සම්පූර්නයෙන්ම වෙනස් වීම එහි වූ සුවිශේෂි ලක්ෂණයයි.

ඇත්තෙන්ම එදා සිට අද දක්වාම රාවය පුවත්පත මෙරට විකල්ප පුවත්පත් ඉතිහාසයේ සුවිශේශිම සංධිස්ථානයයි. වසර තිහක් පුරා නොකඩවා අඛණ්ඩව පාලකයා වෙනුවෙන් ප්‍රශස්ථි ගී ගයමින් හෝ ඔහුගේ දේශපාලන මතය වෙනුවෙන් සිය පුවත්පතේ පිටු වෙන් නොකරමින් කටයුතු කිරීම එක් පසකින් දැලි පිහියකින් කිරි කෑමක් වැනිය. අද අපට මුන ගැසෙන්නේ ජනමාධ්‍ය වෙනුවට ජඩ මාධ්‍යයයි. ඒවායෙන් ඉදිරිපත් කරනා වැඩසටහන් සහ ලිපි රටක් ලෙස අප සිටින්නේ කොතනකදී දැයි අපට වටහා ගත හැකිය. ලාභය වෙනුවෙන් මෙන්ම සිය හිමිකරුවන්ගේ පුද්ගලික උවමනාව වෙනුවෙන්  මහජනයා වෙත ඔවුන් ඉදිරිපත් කරනුයේ ඉතා අසංස්කෘතික මාධ්‍ය භාවිතාවකි.එවන් වටපිටාවක් තුල රාවය සිය වගකීම නොපිරිහෙලා ඉටු කල බව කට පුරා අදත් කිව හැකිය.

මෙරට දේශපාලන සංදර්භය තුල වික්ටර් අයිවන් නාමය නොමකෙනා මතක සටහන් ඉතිරි කළ චරිතයකි. විටෙක ඔහු පවතිනා ක්‍රමය වෙනස් කරලීමට අවි අතට ගනී. පසුව ඔහුම එම 1971 කැරැල්ල නිර්දය ලෙස විවේචනය කරමින්, ගාන්ධි දර්ශණය සිය දර්ශණය ලෙස යොදා ගනී.පසුව ඔහු ආරම්භ කල පුවත්පත හරහා දේශාපලන මතයක් සමාජ ගත කිරීමේලා ඔහු පුරෝගාමි මෙහෙවරක් ඉටු කරනු ලබයි.එහි කූඨප්‍රාප්තිය ලෙස 1994 අප හට හදුනා ගත හැකිය. 1994 දී එවකට පැවති දුශිත මෙන්ම මර්දනකාරී UNP ආණ්ඩුව පෙරලා දැමීමේ ව්‍යපෘතියේ නියමු කාර්යයට ඔහු උර දෙනු ලැබීය. එම සුවිශේෂි සමාජ මෙහෙවර වෙනුවෙන් ඔහු වෙත ඉදිරිපත් කරනු ලැබු කිසිදු වරප්‍රසාදයක් හෝ තනතුරක් ඔහු ලබාගත්තේ නැත. 2015 දී අනෙකුත් පුදගලයන් සමාජ ප්‍රතිසංස්කරණ වලට මුවා වී තනතුරු ලබා ගත් ආකාරය සිහියට නගා ගන්න. ඒ වෙනුවට ඔහු එම චන්ද්‍රිකා ආණ්ඩුවේ නිර්දය පාලනය වෙත පෙරලා පහර දීම  තෝරා ගන්නා ලදි. එම වකවානුවේම මෙරට අධිකරණයේ ස්වාධීනත්වය මරා දමමින් චන්ද්‍රිකා මෙරට සිටි දුශිතම අගවිනිසුරු ලෙස සරත් සිල්වා පත් කරගනිමින්  ගෙන ගිය නින්දිත පාලන ක්‍රමයට එරෙහිව ඔහු ගෙන ගිය අරගලය එද මෙදා තුර මාධ්‍යවේදියකු සිදු කරනු ලැබු දැවන්තම අරගලය ලෙස හදුන්වා දිය හැකිය. එම පත්වීම ලබා ගනීම ඔහු වාර්තා කරනු ලැබු ආකරය පවා මෙරට සමාජය වික්ශිප්ත කරනු ලැබිය. පුද්ගලයකු එකවර විධායකයේ  මුල්පුටුව සමගත් අධිකරණයේ මුල් පුටුව සමගත් සටන් වැදීම මෙරට මාධ්‍ය ඉතිහාසයේ කවර කලකවත් අප සමාජය අසා තිබු තිබූ තත්වයක් නොවේ. නමුත් මෙම අවස්ථාවේ මෙරට අධිපති ධාරාවේ මාධ්‍ය කටයුතු කල ආකාරය ඉතා නින්දිතය. ඔවුන් මෙම මොහොතේ දූශිත අගවිනිසුරු වරයා වෙත සහය පල කරතමන්ට අවාසි සහගත නඩු කටයුතු වලින් නිදහස් වීමට එය අල්ලසක් කරගත්තේය. ඔවුන් තෝරා ගනු ලැබුවේ අධිකරණ නිදහස් වෙනුවෙන් සටන් කරනවා වෙනුවට දුශිත අගවිනිසුරුවරයා සමග පස්ස දොරෙන් ගනුදෙනු කරමින් තමන්ගේ නඩු හබ වලින් නිදහස් වීමය.

ඔහුගේ මා දකිනා එක් සුවිශේෂි ලක්ෂණයක් වන්නේ ඔහුගේ පරිණත දේශපාලන දැක්මය. ඔහුට මෙරට දේශපාලනය ක්‍රියාත්මක වන ආකාරය පිලිබද දුර දක්නා අවබෝධයක් තිබීය. සතියේ ඔහු විසින් සිදු කරනු ලබන දේශපාලන විග්‍රහය හුදු දේශාපලන විග්‍රහයන්ගෙන් ඔබ්බට ගිය අනාගතය විග්‍රහ කිරීමක් වැනිය.මේ පිලිබද ඉතා බලවත් නිදර්ශනයක් ලෙස ඔහු 2014 අගෝස්තු මස පල කරන ලද “නව ව්‍යවස්තාවක් හදාගැනීමේ ප්‍රශ්නය” නම් වූ පොතේ පහත උපුටනය දක්වා තැබිය හැකිය.

“ලංකාවේ ජනාධිපතිවරයකුගේ ධූර කාල දෙකක් ඇමෙරිකන් ජනාධිපතිවරු තිදෙනෙකුගේ ධූර කාල තුනකට සමානය. එතරම් දීර්ඝ කාලයක් බලයේ රැදී සිටීමට පුළුවන්කම් ලැබී තිබියදීත් එයින් තෘප්තිමත් නොවී ඒ සීමාවද ඉක්මවා බලයේ ඉදීමට ක්‍රියාකරන නායකයකු සැලකිය හැක්කේ ලැබී තිබෙන පරම බලයේ රසය අත්හැරීමට කැමති නැති බලලෝභී නායකයකු වශයෙනි. 18 වන සංශෝධනය මගින් ජනාධිපති රාජපක්ෂ අපේක්ශා කරන්නට ඇත්තේ දීර්ඝ කාලයක් බලයේ රැදී සිටීම විය හැකි වුවත් ඔහුට දෙවැනි ධුර කාලය ඉක්මවා බලයේ රැදී සිටීමේ හැකියාවක් නොතිබෙනවා සේම බොහෝ විට ඔහු මෙම දුර්දාන්ත ජනාධිපති ක්‍රමයේ අවසානයාද විය හැකිය.” -“නව ව්‍යවස්තාවක් හදාගැනීමේ ප්‍රශ්නය” – පිට 44

මෙම විග්‍රහය අද වන විට යතාර්ථයක් වී හමාරය. සුමනදාසලා පුස්කොල පොත් පෙරලමින් ග්‍රහ තාරකා වලින් කල විජ්ජම් මොහුගේ දේශපාලන  පරිණත භාවයට අලගු තියන්නටත් ප්‍රමානවත් නොවන බව මින් මනාව පැහැදිලි වේ.

ගාන්ධි දර්ශනවාදියකු වන අයිවන් මහතා 2008 -09 කාලයේ යුද්ධයේ අවසන් අදියරයේදී ක්‍රියා කල ආකරය බොහෝ යුද විරෝධින්ගේ දැවන්ත විවේචනයකට ලක් වන්නකි. මමද ඇතම් විට එම ලිපි කියවීම අපුලෙන් බැහැර කල අවස්ථා විරල නොවීය. නමුත් ඔහු තම පුවත්පත එම මතය වෙනුවෙන් කිසි විටක යෙදවූයේ නැත. ඔහු හැරුණු කල අනෙක් සියලුම ලේඛකයන් ඔහුට විරුද්ධ ආස්ථානයක සිටිමෙන් අපට වටහා ගත හැකි කරුණ නම් ඔහු තම කතෘ මණ්ඩලයට කෙතරම් නිදහසක් විදින්නට අවස්ථාව දුන්නේද යන්නය.

ජනතාවට ඉදිරියෙන් සිටිය යුතු ජනමාධ්‍ය ජනතාවටත් වඩා පසුපසින් නූතන ලෝකයේ ග්‍රොත්‍රික මිනිසුන් බවට මෙරට පුරවැසියන් පත් කරලීම සිය මාධ්‍ය භාවිතය කරගත් රටක රාවය මෙන්ම වික්ටර් අයිවන් සිදු කල සමාජ මෙහෙවර ඇගයීම සමාජ අනිවාර්යයතාවයකි.මෙම ඇගයීම නිර්දය ලෙස විවේච්නය කරනවුන්ට කිව හැක්කේ එක් දෙයකි. රාවය පසුගිය තිස් වසරේ නොතිබුනානම් සමාජය කොතැනදැයි හැරී බලන ලෙසය..

කසුන් ප්‍රනාන්දු.
06/06/2015

මැයි 19 : යුද උත්කර්ශය වෙනුවට ජාතික සංහිඳියාව….

unity-hands

රාජපක්ෂ රෙජීමය මැදිහත් වීමෙන් උතුරේ දමිළ විමුක්තිකාමි සටන් ව්‍යපාරය පරාජය කර මේ වන විට වසර හයක් ගෙවී ගොස්ය. පසුගිය ජනාධිපතිවරණ ප්‍රතිඵල හරහා අප අත් දුටු යථාර්තය වන්නේ මෙම යුදමය පරාජය හරහා එම ජනතාව මතවාදීමය වශයෙන් ජයග්‍රහණය කර ගැනීමට මෙරට ආණ්ඩු අපොහොසත් වී ඇති බවය.අඩුම තරමින් මෙරට කරවූ ආණ්ඩුව වෙත යුද්ධයට මහත් උපකාරී කල මුස්ලිම් ජනතාව පවා එක් ධජයක් වෙතගොනු කරගැනීමට අපොහොසත් වී ඇති බවය. පසුගිය වසර පහ මුළුල්ලේම අප සමාජය ගොනු ලැබුවේ ගෝත්‍රවාදී එළඹුමක් වෙතය. එය පසුගිය කාලය පුර අප විසින් අත් විඳි යථාර්තයයි.එය විවිධ බොදු බල ව්‍යපෘති හා බලකායන්ගේ ක්‍රියාකාරිත්වය හරහා අපට විද්‍යාමාන විය. දේශපාලන සවිඥාණිකතාවයෙන් යුතු මහජනයා හොදින්ම දන්නා සත්‍යය වන්නේ පසුගිය පස්වසර පුරා මහත් අභිමානයෙන් සැමරූ මෙම ‍යුද සැමරුම් හුදෙක්ම මෙරට පාලකයන්ගේ පුද්ගල අභිප්‍රාය වෙනුවෙන් කල ව්‍යපෘතියක් බවය.එය වඩාත්ම තහවුරු වන්නේ යුද්ධය අවසන් වූ මොහොතේ මෙරට යුද හමුදාපති වරයා පවා මෙම ව්‍යපෘතියෙන් අත් හරින ලද වීමය. සැබෑ ලෙසම සිදු වුයේ පාලක අභිවෘධිය උදෙසා මෙරට ජනයා ජාතිකවාදී එලඹුමක් වෙත යොමුකරවීමය.

මෙම ලිපියේ රචකයා කිසිම විටක කිසිදු ප්‍රශ්නයක් උදෙසා යුදමය එලඹුමක් අපේක්ශා නොකරන්නෙකි. මා සෑම විටම යුද්ධය දකින්නේ මානව වර්ගයා වෙත කරනු ලබන මහා අපරාධයක් ලෙසය. එසේම මෙම ලිපියේ රචකයා දෙමළ ජනයාට දෙමළ වූ නිසාම යම් අර්බුදයකට ගොදුරු වූ බව පිළිගන්නෙකි.ඒ සදහා LTTE සංවිධානය ගත් ක්‍රියාමර්ගයද අනුමත් නොකරන්නෙක්මි.නමුත් මේ වන විට යුද්ධය අවසන් වී ඇත.එම නිසා අප අපගේ ක්‍රියාමාර්ග යොමු කල යුත්තේ  එම තත්වය තේරුම් ගෙනය.රාජපක්ෂ රෙජීමය යුද්ධය ජයග්‍රහනය කිරීම හරහා භූමිය එකාත්මික  කළද ඔහු හට මෙරට සියලු පුරවැසියන් එකාත්මික කිරීමට හැකියාව ලැබුනේ නැත. ඒ වෙනුවට ඔහු උත්සහ කරන ලද්දේ එම යුද ජයග්‍රහණ හරහා මෙරට සිංහල ජනමනස තව දුරටත් වර්ගවාදී කරමින්  එම ජනතාවගේ සදාකාලික වීරයා බවට පත්වීමය. එය යම්තාක් දුරකට ඉටු කරගැනීමට ඔහු සමත් වූ අතර අවසානයේ එය මෙරට ජන සමාජය පුරවැසි කමින් මිදී යටත්වැසි භාවයට පත් වීම දක්වා යොමු කරගැනීමට ඔහු සමත් විය. ඒ සදහා ඔහු විසින් දැනුවත්ව හෝ නොදැනුවත්ව මෙරට ජන සමාජය දරුණු ලෙස වර්ගවාදී බෙදීමකට ලක්කරන ලදි. අවසානයේ එය ඔහුගේ දේශපාලන ගමන අවසන් කිරීම කෙරෙහිද දැවැන්ත ලෙස බලපාන කරුණ බවට පත් විය.

වසර පහක් පුරා අප විසින් සමරණ ලද ‍යුද ජයග්‍රහනය තුල සැබෑ ලෙස  ඇත්තේ අප විසින් තවත් ජාතියක් යටපත් කිරීමෙන් ලද ජයග්‍රහණයක් මහත් උත්කර්ශයට ලක් කිරීමකි.එවැනි යුද සැමරුම් නූතන ප්‍රජාත්‍රන්තවාදී සමාජ තුල සැලකෙන්නේ ගෝත්‍රවාදි සැමරුම් ලෙසය. අප කොතෙකුත් අමතක කරන්නට උත්සහ කරන යතාර්ථය වන්නේ යුද්ධයෙන් පරාජය වූයේ අප රටේම  අව වරප්‍රසාදිත තරුණ ජනකොට්සක් බවය. ඔවුන් ගන්න ලද ක්‍රියාමර්ග කොතරම් රළු වුවද ඔවුන් අප රටේම පුරවැසියන් වග අප දැන ගත යුතු සත්‍යයකි. LTTE ය ‍යුදමය ලෙස පරාජය කිරීමෙන් පසු මෙරට ආණ්ඩුව විසින් කළ යුතුව තිබුනේ දෙමළ ජන සමාජය වසර ගනනක් පුරා ඉල්ලා සිටින ප්‍රශ්න වෙත විසදුම් ඉදිරිපත් කිරීමය. එසේ නොමැතිව ඔවුන්ව දෙවන පෙළ පුරවැසියන් ලෙස සලකමින්  කරනු ලබන ක්‍රියාමර්ග යම් දිනක නැවතත් රටම ලේ විලක් බවට පත් කිරීමට හේතු වන බව අප මග හරිමින් සිටී.යුද්ධයෙන් පසු ආණ්ඩුව විසින් කළ යුතුව තිබු සහජීවන ක්‍රියාමර්ග වෙනුවට ඔවුන් විසින් කරනු ලැබුවේ ජාත්‍යාලයෙන් සිංහල ජනයා කුල්මත් භාවයට  පත් කරමින් විචාරයකින් තොරව පාලකයා වන්දනාමාන කරනා යටත් වැසියන්  පිරිසක් ගොඩ නැගීමය. එහි වර්තමාන ප්‍රථිපල  අප අද වන විට අප අත් දකිමින් සිටී. අද වන විට අන්ධභාවයට පත් කරන් ලද  ජනයා ජාතික ඒකාග්‍රතාවයක් වෙනුවට ඉල්ලා සිටින්නේ ජාතිවාදයයි.එය පසුගිය දිනවල ජාතික කොඩිය අරඹයා ඇති වූ ප්‍රශ්නයේදී අපි අත් දිටීය.මේ නිසා අප මෙම එළබෙන මැයි 19 දින සිටවත් මෙම ක්‍රමය වෙනුවට නව එළබුමකින් මෙම ප්‍රශ්නය කරා යොමු විය යුතුය. එය තව දුරටත් යුදවාදී උත්කර්ශයක් නොවී ජාතික සංහිදියාව වෙත යොමු කළ ගත යුතුය. දේශපාලන බලය වෙනුවෙන් මේරට දේශපාලකයන් ගනු ලැබු අදූරදර්ශී ක්‍රියාමාර්ග හේතුවෙන් රටක් ලෙස අප වන්දි ගෙවු තරම් හොදටම ප්‍රමාණවත්ය.රටක් ලෙස අපට තවත් 56 හෝ 83 අවශ්‍ය කරන්නේ නැත. ඒ වෙත අප සමාජය යොමු කිරීමට ඉඩ නොදිය යුතුය.ඒ සදහා මෙම දිනය ජාතික සංහිදියා දිනයක් බවට පත් කරමින් ඒ සදහා අඩිතාලමක් ගොඩනැගිය යුතුය.
“War does not determine who is right – only who is left” – Bertrand Russell

කසුන් ප්‍රනාන්දු.
10/05/2015