අන් සියලු දේට වඩා මනුශ්‍යත්වය උතුම් බව කියා දෙන Land of MineLand of Mine | 2015 | Denmark

දෙවන ලෝක යුද්ධය හා සම්බන්ධ සිනමාව තුල බොහෝ විටම නිරූපනය කෙරෙන්නේ ජර්මානු සෙබළුන් දුෂ්ඨයන් පිරිසක් ලෙසය. නාසි ආක්‍රමණය තුල ඔවුන් විසින් යුරෝපයේ රටවල සිදු කරන ලද මානව විරෝධී ක්‍රියා බොහෝ චිත්‍රපට සදහා පසුබිම් වේ. නමුත් මේ Land of Mine ච්‍රිතපටය නරඹන ප්‍රේක්ෂකයා තුල ජර්මානු සෙබලා කෙරෙහිද සානුකම්පිතව බලන්නට ඉඩ විවර කර දී තිබේ.

කතාව ආරම්භ වන්නේ 1945 වසරේ ඩෙන්මාර්කයේ බටහිර වෙරළ ආශ්‍රිතවය. ජර්මානුවන් විසින් දෙවන ලෝක යුද්ධයේ අවසාන භාගයේ වල දමන ලද බිම් බෝම්බ මිලියන 1.2 ක් නැවත නිශ්‍ර්කීය කිරීමේ වගකීම අත් අඩංගුවට පත් වූ ජර්මානු සෙබළුන් පිරිසක් වෙත පැවරේ. ඔවුන් බහුතරයක්ම යෞවන වියේ පසුවන සෙබළුන් පිරිසකි. මෙම එක් කණ්ඩායමක් බාර දෙනු ලබන්නේ කාල් නම් වූ ඩෙන්මාර්ක් සාජන්වරයෙකු වෙතය. මුලදී ඉතා දැඩි ලෙස මොවුන් හට සැලකීමට ඔහු ක්‍රියා කරනු ලබයි. නමුත් කාලයත් සමග නිල ඇදුම ඉක්මවා ගිය මනුශ්‍යත්වයකින් ඔවුන් වෙත සානුකම්පිත වීමට මේ කාල් ක්‍රියා කරනු ලබයි. දුශ්කර වූ ක්‍රියාමාර්ගයකින් පසුව ඔවුන්ට අනුයුක්ත ප්‍රදේශයේ වූ බිම් බෝම්බ 45,000 ඉවත් කර ගැනීමට ඔවුන් සමත් වුවද අවසානයේ ඉතිරි වන්නේ 4 දෙනෙකු පමණය. ඔවුන්ද නැවත ජර්මනිය වෙත පිටත් නොකිරීමට කාල්ගේ ප්‍රධානියා ක්‍රියාත්මක වීමට සැරසෙන විට ඔහු ඉතා සූක්ෂම ලෙස මොවුන්ව ජර්මානු දේශසීමාව අසලට රැගෙන විත් අත් හැරීමට ක්‍රියා කරන ආකාරය තුල අපට මනුශ්‍යත්වය පිලිබද නව මානයකින් සිතන්නට පොළඹවයි. නිල ඇදුමට මුවා වී සිදු කරන මානව විරෝධී කෘර ක්‍රියාමාර්ග පවා වීරත්වයට නංවන සමාජයක ජීවත් වන අපට කාල් නම් හමුදා නිලධාරීයා කියා දෙන්නේ අන් සියලු දේට වඩා මනුශ්‍යත්වය උතුම් බවය.

©️Kasun Fernando 15 | 11 | 2020

ඈන් ෆ්‍රෑන්ක් මතක සුවඳ | මීප් ගීස් | චූලානන්ද සමරණායක

දෙවන ලෝක යුද්ධය ගැන ලියවී ඇති කෘති අතරින් ඈන් ෆ්‍රෑන්ක් ගේ දින පොතට හිමිවන්නේ සුවිශේෂී තැනකි. ඒ එය ලියු දැරිය වයස 15 ක් වීමත් හා එය ආක්‍රමණ කරුවන්ගෙන් බේරීම සදහා සැගවී සිටි යුගයේ ලියවූවක් නිසාය. වසර කීපයක් ඈන් ඇතුලු පවුලේ අයගේ ආරක්ෂාව වෙනුවෙන් තම දිවි පවා පරදුවට තබමින් කටයුතු කල ගැහැණියකගේ මතක සටහන් Anne Frank Remembered හී අන්තර්ගත වේ. ඇය විසින් ඈන් ෆ්‍රෑන්ක් හා පවුලේ අය නාසි අත් අඩංගුවට පත් වීමේන් පසුව මේ දිනපොත ආරක්ෂා කරගනිමින් එය ලෝකයට ඉදිර්පත් කිරීමට සමත් නොවන්නට එය ලෝකයට අහිමිවන්නට පවා ඉඩ තිබුණි.

අදද බොහෝ දෙනා යුද්ධය උත්කර්ශයට නංවමින් එහි මහා වීරත්වයක් දකින්නට උත්සහ කරනු ලබයි. එවන් යුගයක මෙවන් කෘතියක් හරහා බිහිසුනු යුද්ධයකදී පවා තම මනුශ්‍යත්වය පවත්වාගන්නේ කෙසේද යන්න බව මීප් ගීස් විසින් අපිට උගන්වා තිබේ. ඈන් ෆ්‍රෑන්ක් හා පවුලේ අය මෙන්ම තවත් පවුල් කීපයක් වෙනුවෙන් ආහාර මෙන්ම ඔවුන්ගේ අනෙකුත් අවශ්‍යතා හැකි උපරිමයෙන් ලබා දීමට ඇය කල මැදිහත් වීම හරහා අපට මත් වන්නේ 1983 ජූලී වර්ගාවාදී සංහාරය මොහොතේ පවා ඇතම් සිංහල මිනිසුන් දමිල මිනිසුන් ආරක්ෂා කල ගත් ආකාරය ගැන ලියවී ඇති සටහන්ය. දිනපතා ඇය සැගවී සිටි අය හමුවට යන අතර සැගවී සිටින මිනිසුන් පත් ව සිටින පීඩනය සමනය කිරීමට ඇය තම මනස සකස් කල ගත් ආකරය තම කෘතියේ මෙසේ දක්වා තිබේ.

” ඉදින් මෙසේ පොත් රාක්කය පසෙකට තල්ලු කල සෑමවිටම මට මුහුණෙහි මඳ සිනහවක් තවරාගෙන මගේ හද තුල වූ කටුක සිතුවිලි සඟවා ගැනීමට සිදු වූවේය. මා එවිට කලේ හොද හුස්මක් ගෙන යළි පොත් රාක්කය පෙර සේම තිබෙන සේ ඇද, ඇම්ස්ටර්ඩෑමයේ අන් කොතනකවත් තවදුරටත් නොදැනෙන සතුටක් සහ සන්සුන් බවක ලකුණු මුහුණේ ඇඳගැනීමයි. උඩුමහලේ සැඟව ඉන්නා මගේ මිතුරන් කිසි ලෙසකින් හෝ සිත කරදරයට පත් නොකළ යුතු වූවේය. එසේම ඔවුන් මා සිත තුල පැවති සංකාවන්හි කොටස්කරුවන් නොවිය යුතු වූවේය.”

( පිටුව 129/130)

මීප් ගීස් විසින් මනුශ්‍ය ස්වභාවය පිළිබද අපූරූ කියවීමක්ද පොත අවසාන භාගයේදි කරනු ලැබ තිබේ. යුද්ධය පැවති වකවානුවේ මිනිසුන් සිටියේ තම සියලු සමාජ කුලකයන් අත් හරිමින් නාසි ආක්‍රමණයට එරෙහිව හෝ ඊට පක්ෂවය. ඇය ජීවත් වූ නගරයේ බොහෝ දුරට මිනිසුන් හට යුද්ධය විසින් ජීවීතය ආරක්ෂා කර ගැනීම වෙනුවෙන් තම සියලු සමාජ කුලකයන්ගෙන් බැහැරව ජීවත්වන්නට සිදුවිය. නමුත් යුද්ධය අවසන් වීමත් සමගම නැවත මිනිසුන් තුල වූ බෙදීම් තුලට මිනිසුන් ගමන් කරනා අකාරය ඇය ඉතා හොදින් දක්වා තිබේ. මේ වැනිම අපුරූ කියවීමක් අශෝක හඳගම විසින් නිර්මාණය කල ” නැගෙනහිර වෙරළින් ඇසෙන” නාට්‍ය තුල විය. පලමුව සුනාමියෙන් එකාවන්ව ජීවීතය බේරාගන්නා මිනිසුන් කෙටි කලකින් අනාථ කදවුරකදී පවා තම බෙදීම් තුලට ගමන් කරනා අයුරු එම නිර්මාණය තුල හොදින් දක්වා තිබුණි.

” ජර්මානු ආක්‍රමණය පැවති සමයේ එහි සිටියේ දෙයාකාරයක ඕලන්ද ජනතාවක් පමණි. සහය පළකල ජනතාව සහ එරෙහි වූ ජනතාව. ඒ අනුව දේශපාලන, ආගමික සහ පංතිමය විභේදනයන් අමතක කර දැමිණ. අප වැනි ඕලන්දයන් කෙළින්ම අපේ ජර්මානු ආක්‍රමණිකයාට එරෙහි වීම නිසැක දෙයක් විණි.

මුදා ගැනීමෙන් පසුව එතෙක් පැවති සමගිය ඉක්මනින්ම අතුරුදන්ව ගියේ යළිත් වරක් ජනතාව අතර විවිධ බෙදීම් සහ කණ්ඩායම්වලට කැඩීයෑම් ආරම්භ වූවේය. සෑම දෙනාම සිය පැරණි පිළිවෙත් වලට අවතීර්ණ වූවෝ තම පංතිය, තම දේශපාලන කණ්ඩායමට අනුගත වූවෝය. මිනිසුන් වෙනස්ව සිටියේ මා සිතනවාට වඩා අඩු ප්‍රමාණයකිනි.” (පිටුව 287 / 288)

©️Kasun Fernando 15 | 11 | 2020

තී හා තා | සුරත් ද මැල් | 2019

මනුශ්‍යයන් වන අපි කිසිවෙක් සුදු හෝ කලු ලෙස වර්ග කොට දැක්වීම කිසිසේත්ම කල නොහැක්කක්. ප්‍රේමය සම්බන්ධයෙන් ගත් කල පවා එය එසේමය. අපි හැමෝම කිසිවෙකුටත් නොකියන කතා අපි ඇතුලෙම තියෙනවා. ඒවා ආකරයෙන් සගවා තබා ගන්නේ ඉන් අපේ ඇතුලේ සිටින සත්වයා කිසිවෙකුටත් නිරාවරණය කිරීමට අපි තුල පවතින නොකැමැත්ත නිසාවෙනි.

සුරත් මැල් ගේ තී හා තා කතාව තුලින් ඔහු අපට අප තුලම සඟවා ගෙන ජීවත් වන සත්වයා අපටම මුණ ගස්සවන්නට සලස්වා තිබෙනවා. මොහොතකට මේ ඉදිරිපත් කරන්නේ මගේ කතාවමද කියා සිතෙන තරමට කතාව අව්‍යාජත්වයෙන් ඉදිරිපත් කිරීමට ඔහු සමත්ව තිබෙනවා.

හා කියල ඇවිත් දැන් මොකද විකාර කරන්නේ ? “

එදා නාටකයේ පලමු විවේකය ආකරයට නොසිතු වෙලාවක.

එතැන ඉදන් ගාලු පාරට එනතෙක්මත් බසයේ නැගී මොරටුවට ලඟාවනතෙක්මත් මගෙන් ඇයට ලැබුනේ බැනුම් විතරයි. මගේ ආශාව ඉශ්ඨ කරගන්න ඉඩ නොදුන් තරහට. ආදරය පරදා නැගුණු ආශාවකින් මගේ ගත සිත උමතු වෙලා. දිව්‍යා කතා කලේම නෑ. මම වළිගේ පාගාගෙන දඟලන්නේ ඇයි දැයි ඇය දන්නවා. මම වැලපෙන්නේ මා නිසා මිසක ඇය වෙනුවෙන් නොවන වගත් දන්නවාං ඇගේ නිහඬ බව මට සැරෙන් පිළිතුරු බැන්දා. මම තව තවත් කුපිත වුණා. අවශ්‍ය ආකාරයට ඇගේ ස්ත්‍රී බව පරිභෝජන කරන්න නොලැබීම, දරාගන්න තරම් මට සංයමයක් තිබුනේ නෑ. “

( පිටුව 126)

මෙම කතාවේ එන තවත් සුවිශේෂීම කරුණක් වන්නේ එහි භාවිතා වන භාශාව. ඉතාම ලිහිල් බසකින් ලියවී ඇති මෙහි භාවිතා කරන හාස්‍යාත්මක වදන් නිසා එක එල්ලේ කියවා ගත හැකි අපූරූ කතාවක් ගොඩනංවා තිබෙනවා.

විනාඩි දහයකින් විතර අරක්කු කාල අමුවෙන්ම ආමාශගත කලා. “දිව්‍යා අද ඔයා වෙනුවෙන් මම බිව්වා. දවසක ඔයා වෙනුවෙන් මම මේක නවත්තනවනා නා ප්‍රකාර සිතුවිලි විවෙකයක් නැතුව මගේ ඔලුවට ගලා ආවා වේගයෙන්. මම ක්‍රිකට් තරගයට අවධානය යොමු කරන්න හිතුවා වෙලාවකට පස්සේ. සිතුවිලි වලින් බේරිල්ලක් නැති නිසා. මෙන්න චමින්ද වාස් හෙමින් ඇවිද ගිහින් දඟ පන්දු යවනවා. මම ඇස් ලොකු කරල බැලුවා. පන්දුව නෙවෙයි රූපවාහිනීය දඟකැවෙනවා. මම නැඟිට්ටා. තනි පයින් ඉන්න හැදුවා. බැරිත් නෑ. ආමරුයි. වාඩිවුණා. ටිකක් හිටියා. ලෝකෙම භ්‍රමණය වුණා. දුවගෙන ගිහින් සින්ක් එක පිරෙන්න වමනේ කළා. රූපවාහිනීය ඉස්සරහින් හාන්සි වුණා. නැගිටිනකොට මැච් එක ඉවර වෙලා. මම පැරදිලා.

( පිටුව 88 – 89 )

මෙය පුරුෂයකුගේ අව්‍යාජ ලියවීමක් ලෙස ගීත් ගේ කතාව ලියවී තිබුණත් විටෙක අපිට ඔහු දුශ්ඨයකු ලෙසද පෙනී ගියද, අවසානය අපිට ඔහු ඉතිරි කර තබා ඇත්තේ ජීවීතය පිළිබඳව වන අනිත්‍ය වටහා ගැනීමට ඉඩ සලසා දීමය. අවසානය අපිට ගීත් පිලිබදව මෙන්ම අපට අප්ගේ ජීවීතය මෙන්ම සබදතා ගැනද හිතන්නට ඉඩ ලබා දී තිබේ.

මා මුළු ජීවීතයම කැප කළේ ඇය වෙනුවෙන් නොව, ඇගේ රූපය තුල මා විසින් මනංකල්පිතව ගොඩනගා ගත් වෙනත් චරිතයක් වෙනුවෙන් යැයි නැවත සිතෙයි.මාද මා ලෙස දුටුවේ සැබෑ මම නොව, මනසින් ගොඩනගාගත්මට වෙන්නට උවමනා වූචරිතයයි. එහෙත් සැබෑ ලෝකයේ ගනුදෙනු කලේ මනස් චරිත නොවෙයි.

මගේ ආදර ලෝකයේ වැජඹුණු පාරිශුද්ධ චරිත දෙකට මම තවමත් ආදරෙයි. එහෙත් අද මට ඇය පිළිබඳව හෝ මා පිළිබඳව ආදරයක් හෝ අශාවක් උපදින්නේ නැහෑ. වෙනස් මගක ගිය අපි දෙන්නා එක රූපයක් ඇතුලේ මට පේන්නේ නෑ

( පිටුව 388)

@ Kasun Fernando 27 | 10 | 2020

තාගෝර් ගුරු දේව වන්දනාවෙන් ඔබ්බට

facebook_1491462768232

ගුරු දේව වන්දනාව විසින් ඔසවා තිබූ රබින්ද්‍රනාත් තාගෝර් උස්සා පොළවේ තැබූ කෘතියත් ලෙස එරික් ඉලයප්ආරාච්චි ගේ තාගෝර් ආදරවන්තයාගේ කතිකාව දැක්විය හැකිය. සමාජයේ පවතින සරල කියවීම වන්නේ තාගෝර් යනු වන්දනීය පුද්ගලයකු යන්නය. ඇත්තෙන්ම එය එසේ නොවේ. ඔහු පිදුම් ලැබිය යුතුය. ඒ ඔහුගේ චරිතය නිසාවෙන් නොව ඔහු තම ලිපි සහ කෘති හරහ කරනු ලැබූ සමාජ මෙහෙවර නිසාවෙනි. පොත හදුන්වා දෙනු ලබන පසුපස කවරයේ සටහන ඊට හොද ගමන් මගක් සපයා දී තිබේ.
” ඉන්දියාව විසින්ම වර්ධනය කෙරුනු තාගෝර් පිළිබද විචාරයේ දැවැන්ත පරිමාව නොදැක හාසයොත්පාදක ලෙස ගැයෙන බොල් ප්‍රශස්ති සහ පුනුරුච්චාරණ වෙනුවට නවකතා කරුවකු කෙටිකතාකරුවකු ලෙස ඔහුගේ ශේෂ්ඨත්වය තහවුරු කෙරෙන කෘතියකි.”

අනු කොටස් 25 යටතේ සාකාච්චා කරනු ලබන තාගෝර් දිවිය ඔහුගේ විශිෂ්ටතම ලේඛන ඔස්සේ කරනු ලබන විග්‍රහය හරහා පාඨකයා වෙත නවමු කියවීමක් වනවා නොඅනුමානය. ඇත්ත වශයෙන්ම ඉන්දියාව ඇතුලු සමස්ථ ආසියාවම වෙලාගෙන පැවති අන්ධ විශ්වාශයන් මෙන්ම පසුගාමී ආකල්ප තාගෝර්ගේ දැඩි විවේචනයකට ලක් වීය. ඔහු හින්දු සම්ප්‍රදාය වෙනුවට නූතනත්වය අගය කරනු ලැබූ මිනිසෙකි.    ඔහු තම ලේඛන වලින් පාඨකයන්ට නූතන්ත්වය වැළද ගැනීමට ආරාධනා කලේය. නමුත් බහුතර පාඨකයන් එය වටහා ගැනීමට සමත් නොවූ බවක් වර්තමානය වන විට අපට දැක ගත හැකිය. ඔහුගේ වර්තමාන පරපුරේ ලේකකයන් වන අරුන්දති රෝයි වැන්නවුන්ට එල්ල වන චෝදනා තේරුම් ගැනීමේදී ඒ තත්වය වටහා ගැනීමට අපහසු නොවුනු ඇති. පොතේ එක් තැනක වන පහත පාඨය තුලින් එය තවත් තහවුරු වනවා ඇති.
“ගෝරා නවකතාව මේ කාලයේ රචනා වී බුකර් සම්මානය දිනාගත්තේ නම් තාගෝර් විජාතිකයන් පිනවීම සදහා පොතපත ලියන ලේඛකයකු ලෙස විවේචනයට පාත්‍ර වෙයි” (පිටුව 148).

තාගෝර්ගේ විශිෂ්ටතම නවකතාව ලෙස සැලකින ගෝරා කෘතිය මෙම පොත තුල ඉතා ගැඹුරින් විග්‍රහයට ලක් කෙරේ. හින්දු සමාජය තුල සිර වී සිටි ගෝරා ඉන් ඉවතට ගනු ලබන තාගෝර්ගේ ප්‍රගතිශීලී ලේඛන විලාශය එරික් ඉලයප්ආරාච්චි ඉතා ගැඹුරින් මෙම කෘතිය තුල දක්වා ඇත. තවද ඇතම් ස්ථාන වලදී එහි ඇති දෝෂ පවා වඩා විග්‍රහත්මකව විස්තර කොට තිබේ.  ඉන්දීය නිදහස් සටනේ කොටස්කරුවන් තුල වූ දෙබිඩි ලක්ෂණ පව මෙහෙදී දක්වා තිබේ. එය ඉන්දියාව පමණක් නොව බොහෝ සමාජ ක්‍රියාකරීන් ප්‍රශ්න කරවනු ලබන තැනකි.
“බාහිර වශයෙන් සමාජ දේශපාලනික ජීවීතයේදී ප්‍රබුද්ධතාව පිළිගත් ඔවූහු රහසේ තම බිරිඳ, දරුවන සහ ආදරය පිළිබද කාරණාවලදී බාහිර ලෝකය සහ නිවස අතර පරතරය පවත්වා ගෙන යන ආකාරයේ දෙබිඩි ප්‍රතිපත්තියක් අනුගමනය කලෝය.” (පිටුව 166)

මෙම කෘතිය තාගෝර් පිළිබදව මෙන්ම ඔහුගේ කෘති නැවත කියවා ගැනීමට පාඨකයන්ට ආරාධනා කොට ඇත. එමෙන්ම මෙම කෘතිය හරහා අපට ඉන්දීය නිදහස් අරගලයට දායක වූවන්ගේ දර්ශනයේ තිබූ දැක්ම සහ අප නිදහස් අරගලයේ නායකයන්ගේ දැක්ම පිළිබද සංසන්දනාත්මකව සිතා බැලිය හැක.

මෙය විදර්ශන ප්‍රකාශනයකි.

07.06.2016

අමතක කිරීමට උත්සහ කරනා අතීතය වර්ථමානයට කරනා බලපෑම – කුරිරු සුරංගනා කතාවක්

2016-05-22 14.22.04

2015 වසරේ රාජ්‍ය සාහිත්‍ය සම්මාන ලැබූ මේ කෙටි කතා සංග්‍රහය කෙටි කතා අටකින් යුක්තය.මෙහි එන කෙටි කතා පාඨකයා වෙනස්ම සිතුවිලි ධාරාවක ගිල්වීමට සමත් කතා වලින් සමන්විතය. මෙම පොත හදුන්වා දෙන ලබන ආකාරය එහි අන්තර්ගතය වෙත කරනු ලබන හොදම විග්‍රහය යැයි කිව හැකිය.
“මෙහි එන කතා අද දවසේ අප අත් විදින්නාවූ කොන් කිරීමට බල් කරන්නාවූ  සාහසික නිමේෂයන් ග්‍රහණය කර ගැනීමට කොන්දේසි විරහිතව,සූක්ෂමව ක්‍රියාකාරී වේ”

මිනිස් අප ස්වභාවයෙන්ම ඇතම් දේ අමතක කොට ජීවත් වීමට කැමැත්තක් දක්වයි. එහෙත් එම සිදුවීම් අප යටිසිතෙහි වරින් වර මතුව එන අතර එය අප වර්තමාන ජීවිතය කෙරෙහි කරනු ලබන බලපෑමද සුලු පටු නොවේ. මෙහි එන ලබන බොහො කතා සමාජයක් ලෙස අප විසින් අමතක කිරීමට ලක් කොට ඇති 88/89 භීෂණකාරී යුගයේ සිදුවීම් ඊට ගොදුරු වූවන්ගේ ජීවිත වලට කර ඇති බලපෑම ඉතා රසවත් ලෙස කතුවරයා විසින් ඉදිරිපත් කොට තිබේ.

මෙහි මා වඩාත් ම ප්‍රිය කරන වදන් පෙල මෙසේ පල කරමි. එම වදන පෙල වර්ත්මාන සමාජය විනිවිද කියවීමක් වැනිය.
“මට බය,මෙච්චර කාලයක් ගිහිල්ලත්,යුධ ජයග්‍රණයෙන් උදම් වෙච්ච වැඩි පිරිසක් තාම සතුරෙක් හොයන එකයි. යුද්ධයෙන් ගින්දරෙන් විනාශ කරලා දැම්ම භූමි භාගයක තාමත් ඒ ගොල්ලො නිර්මාණාත්මකව භීතිය වපුරනව”
(පිටුව 141 )

22/05/2016

ඉතිහාසයට නව මානයක් – මාණික්කාවත

maa

ඉතිහාසය වනාහි පසුගිය වසර කීපය පුරාම ශ්‍රි ලංකාවේ කලාව තුළ අන් කවර කාල සීමාවකට වඩා උත්කර්ශයට නංවන ලැබූ මාතෘකාවක් නොවූවේය. එය හුදෙක්ම බිහි වූයේ පැවති පාලකයා උත්කර්ශයට නංවනු අටියෙනි. එහිදී සිදු වූයේ පාලකයාගේ උවමනාව වෙනුවෙන් ලියවුනු දෑ මහත් උත්කර්ශයෙන් සත්‍ය ලෙස වට්ටෝරු ගත කර සමාජ ගත කිරීමකි. ඊට වෙනස් මගක යමින් ඉතිහාසය පිළිබදව ලියවුනු නවකතාකරුවන් අතර මොහාන් රාජ් මඩවල සහ මහින්ද ප්‍රසාද් මස් ඉඹුල ඉදිරියෙන්ම සිටී. එකිනෙකට වෙනස් මාවත් දෙකක් ඔස්සේ තම නිර්මාණ කරනයේ යෙදුනු ඔවුන් සැබවින්ම සිදු කලේ උඩුගංබලා පිහිනීමකි. සෙංකොට්ටං නවකතාව හරහා මහත් ජනප්‍රසාදයක් සේම විචාරක අවධානයට යොමු වූ මස් ඉඹුලගේ දෙවන කෘතිය වන මාණික්කාවත ඉදිරිපත් කරන්නේද සිය පළමු කෘතිය සදහා යොදා ගනු ලැබූ තේමාවමය. කුල පීඩනයෙන් බැට කෑ එදා සමාජය ඔහුගේ කතාවන් හී මුඛ්‍ය තේමාවය. එය එවක  පැවති සමාජය විනිවිද කියවීමක් වැනිය. මන්ද බොහෝ ඉතිහාසය හා බැදුනු කතා පුවත් වලදී අපට අසන්නට ලැබෙන්නේ ජයග්‍රාහකයාගේ කතා පුවත පමණි. පරාජිතයා හෙවත් පීඩිතයාගේ කතා පුවත මග හරිමින් තම කතාව ගොඩනැංවීම බොහෝ නිර්මාණකරුවන්ගේ නිර්මාණ තුල අපට දැකගත හැකි විය.

මාණික්කාවත තුල කථා තේමාව වන්නේ කුල පීඩනය සේම සමාජය පුරා පැතිර තිබූ මිථ්‍යා විශ්වාශ හේතුවෙන් පීඩනයට ලක්වන පිච්චි නම් ගැහැණියට උපකාර දක්වන කෙටි හාමිට ඒ හේතුවෙන් තම හිතේශීන්ගෙන් ඉවත් වීමට සිදු වීමත් ඒ නිසාම ඔවුනට තම ගම් බිම් අතහැර ඉවත් වීමට සිදු වීමත් හා ඔවුන් විසින් ගොඩනගන ජීවිතය හා ඊට එල්ල වන අභියෝග සේම සමාජය ක්‍රමයෙන් ඉදිරියට ගමන් කිරීමේදී ඔවුන් විසින් ඒ නිර්මිත ගම සහ පරිසරය වෙනස් වන ආකරය කෙටි හාමි නම් මිනිසා ඒ වෙනස කෙරෙහි උපේක්ශාවෙන් මුහුණ දෙන ආකාරයත්ය. මෙම කතාව ගොඩනැගෙන්නේ යටත් විජිත සමයේ සිට හැටේ දශකයේ අවසානය තෙක්ය.එම කාල වකවානුව අප සමාජය දරුණු පරිවර්තනයකට මුහුණ දුන් කාල සමයකි.එක් පසකින් යටත් විජිත පාලකයාගෙන් එල්ල වන පීඩනය සේම ඔවුන්ගේ අතේවාසිකයන්ගෙන් එල්ල වන පීඩනයට එකවර පීඩිතයාට මුහුණ දෙන්නට සිදුවූ කාලසමයකි. එය එක් පසකින් ආර්ථිකමය සූරා කෑමක් වන විට අනෙක්පස එය ලිංගික සූරා කෑමක් විය. තම නිල තත්වය සේම කුල තත්වය හරහා ඔවූහූ  පීඩිතයා වෙත එල්ල කරනු ලැබූයේ දැවැන්ත පීඩනයකි. එම තත්වය කෘතිය පුරාම කතුවරයා විසින් විවිධ අවස්ථා මගින් පෙන්වා දී ඇත. කෙටි හාමී සහ පිච්චි විසින් ගොඩනගන ලද ගම වෙත රතු නිළමේගේ ගම් වැදීමෙන් පසු යටත් විජිත ආර්ථිකය වෙනුවෙන් අහිංසක මිනිසුන් ගොඩනැගූ බිම් පෙදෙස් කොටු කරණු ලබන ආකාරයත් අනෙක් පස ගමේ සිටින ගැහැණුන් ලිංගික වහල් කමට යොදා ගැනීම අපට දැකිය හැකිය.

මාණික්කාවත නවකතාව තුල එන තවත් සුවිශේෂි ලක්ෂනයක් වන්නේ කෙටි හාමි චරිතය ගොඩනැගීමේදී කතුවරයා දක්වන මානුෂික භාවයයි. සමාජය ක්‍රමයෙන් ඉදිරියට යාමේදී මිනිසුන් නූතනත්වය වෙනුවට නැවත ග්‍රෝත්‍රිකත්වය සොයා යෑම අපට බොහෝ විට අත් දකින්නට ඇති කටුක යථාර්ථයයි. ඒ සදහා වර්ථමානයේ ශ්‍රි ලංකික සමාජය උවමනාවටත් වඩා සාක්ෂි සපයා ඇත. නමුත් ඊට පරිබාහිරව මස් ඉඹුල විසින් ගොඩ නගනුයේ ගමක උපදෙස් ලබා දෙන හුදු වැඩිහිටියකුගේ චරිතයට පරිබාහිරව නූතන මනුෂ්‍යත්වය කැටි වූ මිනිසෙකු ලෙසය. ගමට එන දමිල කම්කරුවන්ට ගමේ මිනිසුන්ගේ විරොධය නොතකා සැලකුම් කිරීමත්, 1956/58 කාල වලදී ඇති වන වාර්ගික සංහාර වලදී ඊට ඔහු දක්වන ප්‍රතිචාරය, කෘතියේ එන නගරයට සේන්දු වූ මිනිසුන්ට වඩා මානුෂිකය.මෙය නූතන සමාජයේ තාක්ෂනය පරිහරණය කරමින් වර්ගවාදයට ගමන් කරනා සමාජයට පාඩමක් වැනිය.

මිනිස්සු හැම කොට්ටාසෙට ඇයි බැරි අර කුඹුක් ගස් පෙළ වගේ එකට ගෑවි ගෑවි සංතොසයෙන් ඉන්න. මනුස්සෙකුට කරදරයක් කොරනව තියා කූඹියෙක්වත් පාගන්න තරම නාකයි…” (පිට 136)

 

මාණිකාවත සමාජයේ ඔඩු දුවා තිබූ මිථ්‍යා විශ්වාශ හේතුවෙන් සමාජයේ මිනිසුන්ට විදින්නට වූ අනේක දුක්ඛ සමුදායන් ඉදිරිපත් කොට ඇත්තේ එම මිථ්‍යා විශ්වාශ හේතුවෙන් දුක් විදි මිනිසුන්ට සාධාර්ණය ඉටු කරමිනි.ඒ ඒවා සථ්‍ය අතර ඇති දුර  කොතරම් දැයි කෘතිය තුලින්ම දක්වමිනි. පිච්චිගේ සේම කෘතියේ අවසාන භාගයේ එන්ම සෙනෙහෙලතාගේ චරිතය ඊට සාක්ෂි දක්වනවා ඇත.

පරිසරය සහ මනුෂ්‍ය ජීවිතය අතර සම්බන්ධය මෙම කෘතිය පුරාම පාඨකයා වෙත විදාරණය කරනු ලබන ආකරය සිත් ගන්වන සුළුය. නමුත් බොහෝ පාඨකයන් හට එම තත්වය පරිකල්පනය කර ගත නොහැක්කේ වර්ථමානයේ එය යථාර්ථයක් නොවන නිසාවෙනි. මන්ද වර්තමානයේ පරිසරය සහ මිනිසා අතර  එවැනි සහසම්බන්ධයක් ඇත්තේම නොමැති තරම් නිසාය. කෘතියේ එන සුළග සහ බැදි මනුෂ්‍ය ජීවිතය හමා යන්නේ එම මිනිසුන් විදි ජීවන සුවය පාඨකයා වෙතද හමමිනි.

“වරෙං වරෙං සුළංනේ…..

සුළං සුළං වරෙන්නේ….

අපිව බලා යන්න වරෙන්නේ…

ඉපනැල්ලේ වරෙන්නේ…..

අමුණ ලගින්න් වරෙන්නේ….”

(පිට 104)

ඒකාකාරී ඉතිහාස කතා රැල්ලෙන් හෙම්බත් වී ඇති පාඨකයාට මාණික්කාවත ඉතිහාසයේ වෙනස්ම මානයක් ගෙන දෙන කෘතියක් බවට අවිවාදයක් තිබිය නොහැක.කෘතිය අවසාන භාගය වෙත එන විට අනවශ්‍ය කලබලයකින් එය අවසන් කිරීමට කතුවරයා යොමු වී ඇති බවක් පෙනී යාම යම් පමණකට කෘතියේ රසවින්දනයට බධාවක් වන බවද නොදක්වා බැරිය.

17/02/2016

සිංහල බෞද්ධ අධිපතිවාදී දේශපාලනයේ දෙබිඩි නිරුවත : 2015 සම්පන්දන් සහ 1911 රාමනාදන්

download

ආර්.සම්පන්දන් මහතා හට විපක්ශ නායක ධූරය හිමි වීමත් සමගම සිංහල වර්ගවාදී මතවාදය කරපින්න්නාගෙන  ජීවිකාව කරනවුන් හට නැවත කරලියට පිවිසීමට අවස්ථාවක් ලැබුනි.නමුත් ඔවුන් ඒ හරහා සත්‍යය මග හැර මිත්‍යාවක් සමාජ ගත කිරීමට කරනු ලබන උත්සහය පරාජය කල යුතුමය.ඔහුට විපක්ශ නායක ධූරය ලැබුනේ ව්‍යවස්ථානුකූලවත් මෙන්ම පාර්ලිමෙන්තු සම්ප්‍රදායන්ට යටත්වය.විපක්ශ නායක ධූරය සිංහලයකුට හිමි විය යුතු බවට කිසිම නීතියක් හෝ සම්ප්‍රදායක් නැත. එවැනි දෙයක් පතන්නේ ග්‍රෝත්‍රවාදී මනසකින් ලොව දකින්නන් පමනි. ඇත්තෙන්ම සිදු වුයේ කුමක්ද?..

ආසන 107 ලබා ගත් එක්සත් ජාතික පක්ෂය ආණ්ඩු පක්ශය වූ අතර ඊට සහය දක්වා හවුල් ආණ්ඩුවක් ගොඩනැගීමට ශ්‍රි ලංකා නිදහස් පක්ශය එක් වූ කල නැවත ඔවුන් නියෝජනය කරන සන්ධානයට විපක්ශ නායක කම ලබා ගැනීමේ සදාචාරාත්මක මෙන්ම නෛතිකවද අ‍යිතියක් නැත. සන්ධානය නියෝජනය කරන අනෙකුත් සුලු පක්ෂ ලබා ගත්තේ ආසන 13 පමණි.ඔවුන්ට සැබෑ ලෙසම එහි හිමිකමක් වේ නම් කල යුතුව තිබුනේ අවශ්‍ය මන්ත්‍රි ධූර පිරිස සමග (එනම් දෙමළ සන්ධානය ලබා ගත් ආසන 16ට වැඩි පිරිසක්) සන්ධානයෙන් ඉවත්ව වෙනම කණ්ඩායමක් ලෙස පෙනී සිටින බව කතානායකට දැනුම් දීමය. ඔවුන් ඉන් ඉවත් වීමටද සූදානමක් නැත. මන්ද ඔවුන්ට ශ්‍රිලනිපය හැර අනාගතයක්ද නැති නිසාවෙනි.ඒ කිසිවක් කර ගත නොහැකි වූ විට එලියට විත් කොටි සිහිනයම දකිමින් ජාතිවාදයම වැපිරීම ඉතාම නින්දිත දේශපාලනයකි. මෙම ග්‍රෝත්‍රවාදින් කටයුතු කරනා ආකරය ඉතාම නිර්ලජ්ජිතය. දමිල ජනයාට වෙන්ම යාම ප්‍රතික්ශේප කරනා මොවුන්ම ඔවුන්ට එක්ව දේශපාලනය කිරීමට ලද ස්වර්ණමය අවස්ථාවේදීද හැසිරෙන්නේ ඉතා පහත් ආකරයටය. ඇත්තෙන්ම මොවුන් බලාපොරොත්තු වන්නේ ඔවුන්ට වෙන්වී යාමට මග වෙන් කර දී ඉන් තම දේශපාලන මල්ල තර කර ගැනීම බව විචක්ශනශීලිව බලන්නෙකුට  හොදින්ම වටහා ගත හැකිය. මෙම දේශපාලන දෙබිඩි කම අද ඊයේ නිර්මානය වූවක් නොවේ. මහාවංශ ප්‍රලාප ඉතහාසයෙන් බැහරව නූතන ඉතිහාසය පිරික්සන්නෙකුට ඒ තත්වය හොදින්ම දැක ගත හැකිය.මෙම දෙබිඩි පිලිවෙත ඔවුන්ගේ දේශපාලන ලක්ශනය බව මෑතකදී මා විසින් කියවන ලද කෘතියක් වන වික්ටර් අයිවන් විසින් රචිත “දේශපාලනයේ පවුල හා කුලය” කෘතියේ එන එක් සිදුවීමකදි දැක ගත හැකිය. අද ජාතිය වෙනුවෙන් පන දෙන්නට යන වුන් බොහෝ දෙනා ඉතිහාසය  නොදන්නවුන්ය, එසේත් නැති නම් එය උවමනාවෙන්ම මග හරින්නවුන්ය. අද ජාති උම්මත්කවාදයෙන් පෙලෙන වුන්ගේ ආදි කතෘවරු එදා 1911  උගත් ලාංකික ආසනය සදහා පැවති මැතිවරණයේදී ගොවිගම කුලයට අයත් කෙනෙකුට එය අත්පත් කරදීමට ශක්තියක් නැති නිසා ඔවුන් කරාව කුලයේ සිංහලයකු වූ දොස්තර මාක්ස් ප්‍රනාන්දු වෙනුවට දමිල පොන්නම්බලම් රාමනාදන්ට එක පොදියට ඡන්දය ලබා දුන්හ. අද ජාතිය ආගම වෙනුවෙන් මරාගෙන මැරෙන්නට යන වුන්ගේ ආදිතමයන් කුලය වෙනුවෙන් වෙන්ත් ජාතියක පුද්ගලයකු තම ජාතියේ පුද්ගලයාට එරෙහිව ඉදිරිපත් කිරීම සලකා බැලීමේදී, දෙබිඩි දේශපාලන පිලිවෙත අපේ ජාතික දේශපාලනයට ආවේනික ලක්ශනයක් බව නොකියා බැරිය.

එම සිදුවීම පිලිබද පොතේ එන උපුටනය පහතින් දක්වා තබන්නේ නොදන්නා වුන්ගේ දැන ගැනීම පිනිසය.

“1911 දෙසැම්බර් වලදී පැවැති උගත් ලාංකික ආසනය සදහා පැවති මැතිවරණය වෙත යා හැකිය. එය ලංකාවේ පැවති පළමු මැතිවරණය ලෙස සැලකිය හැකිය. ඡන්ද බලය ලැබී තිබුනේ ඉංග්‍රීසි භාෂාව දැන සිටි ධන බලයක් තිබු අයට පමණය. ඡන්දය හිමි සංඛ්‍යාව 2938 වූ අතර ඔවුන්ගෙන් 1659ක් (56.4%) සිංහල වූ අතර 1072ක් (36.4%) දමිළයෝ වූහ. කරාව කුලයට අයත් ජන සමුහයේ ප්‍රමාණය කුඩා වුවද එම කුලය හිමි කරගෙන සිටි ධන බලය හා උගත්කම අනුව ඡන්ද බලය හිමි සිංහලයන්ගෙන් බහුතරයක් කරාව කුලයට අයත් වූවා විය හැකිය. මෙම තරගය සදහා කරාව කුලය දොස්තර මාකස් ප්‍රනාන්දු ඉදිරියට ගෙන ආවේය. දොස්තර ප්‍රනාන්දු කරාව කුලයේ උගතුන් අතර කැපී පෙනෙන තත්වයක් හිමි කරගෙන සිටියෙකි. ධනවත් පවුලක කෙනෙකු නොවූ ඔහු ශිෂ්‍යත්වයක් දිනාගනිමින් 1883 ලන්ඩන් විශ්වවිද්‍යාලයට ඇතුලු වී එම්. ඩී උපාධියද හිමි කරගනිමින් 1891දී නැවත ලංකාවට ආපසු ටික කලක් වෛද්‍ය විද්‍යාලයේ රෙජිස්ට්‍රාර් වශයෙන් සේවය කළේය. පසුව මහ රෝහලේ වෛද්‍යවරයකු ලෙසද සේවය කළේය.

 උගත් ලාංකිකයන් සදහා වන ආසනය කරාව කුලයේ කෙනෙකු අතට පත් වනවා දකින්නට ගොවිගම ධනවත්තු කැමති නොවූහ.එහෙත් තමන්ගේ අපෙක්ශකයකු තරග බිමට ගෙන දොස්තර ප්‍රනාන්දු පරාජය කළ නොහැකි බවද ඔවුන් දැන සිටියෝය.මහාචාර්ය කේ. එම් ද සිල්වාට අනුව මෙම තරගයෙන් කරාව කුලය පරාජය කිරීම සදහා හරි තුරුම්පුව සොයාගත් පුද්ගලයා වන්නේ හෙක්ටර් ජයවර්ධනය. හෙක්ටර් ඊ. ඩ්බ්ලිව් ජයවර්ධනගේ සහෝදරයාය.ඔහු දකුණු ඉන්දියාවේ කොඩ්ඩයිකල්හි විශ්‍රාම සුවයෙන් කල් ගෙවමින් සිටි පොන්නම්බලම් රාමනාදන් දොස්තර ප්‍රනාන්දුට එරෙහි තරග බිමට ගෙනාවේය. මෙය ගොවිගම කුලය තුල සේනානායක, ජයවර්ධන යනාදීන්ගෙන් සම්න්විත පවුල් සිය දේශපාලන බලය ප්‍රදර්ශනය කළ පළමු අවස්ථාව ලෙසද සැලකිය හැකිය.

 රාමනාදන්ගේ ඡන්ද සටන මෙහෙයවන ලද්දේ හෙක්ටර් ජයවර්ධනය. ඔහු ඡන්ද සටන කරාව කුලය හා ගොවිගම කුලය අතර කැරෙන කුල තරගයක් බවට පත් කරගත්තේය.කරාව කුලයේ අය උපතින්ම ඔවුන්ට උරුම වූ අන්ධකාරයේ තැබිය යුතු බව ඔහු මැතිවරණ රැස්වීම්වලදී අවඥාසහගත ලෙස ප්‍රකාශ කළේය.

 මෙම මැතිවරණයෙන් පහසු ජයග්‍රහණයක් හිමි කර ගැනීමට රාමනාදන් සමත් විය. රාමනාදන් ඡන්ද 1645 ලබා ගන්නා විට දොස්තර ප්‍රනාන්දුට ලබා ගත හැකිවූයේ ඡන්ද 981ක් පමණය.

 මෙම මැතිවරණය ගැන එවකට ආණ්ඩුකාර ධූරය දැරූ හෙන් රි මැල්කම් එංගලන්ත ආන්ඩුවට වාර්තා කර තිබුනේ මේසේය.”ගොවිගම වාංශිකයෝඋගත් ලාංකිකයා සදහා අසුන තමන්ගේ කෙනෙකුට අත්පත් කරදීමට ශක්තියක් නැති නිස කරාවේ කුලයට අයත් සිංහලයකු වූ දොස්තර ප්‍රනාන්දුට ඡන්දය නොදී රාමනාදන්ට එක පොදියට ඡන්දය දුන්හ”.

 (-පිට 62,63 සහ 64 දේශපාලනයේ පවුල හා කුලය – වික්ටර් අයිවන් 2011)

මෙම දේශපාලනයේ දෙබිඩි පිලිවෙත් නිසා රටක් ලෙස අප ගෙවමින් සිටිනා වන්දිය අති මහත්ය. අප කිසි දිනෙක එක් ශ්‍රි ලාංකික ජාතියක් ලෙස දිවි ගෙවීමට අපොහොසත් වී ඇති බව ඉතා ශෝචනීය තත්වයකි. වරෙක් කුල ලෙසද, විටෙක් ජාතින් ලෙසද, තවත් විටෙක ආගම් ලෙසද ලේ හලමින් කල් ගත කිරීම අපේ ආවේනික ලක්ෂනය බවට පත්ව තීබිම කිසිසෙත්ම නූතන ලක්ශනයක් නොව, එය ඉතා පසුගාමි ග්‍රෝත්‍රවාදී තත්වයකි, ඒ සදහා අප රට පාලනය කල පාලකයන් මෙන්ම තිරය පිටුපස මෙම වර්ගවාදී මතවාදයන් නිර්මානය කල වුන් වගකිව යුතුමය. එදා අප චෙල්වනායගම් ගේ ප්‍රාජාත්‍රන්ත්‍රවාදි අරගලය යටපත් කර දැමීය. එහෙත් අපට ප්‍රභාකරන් කෙනෙකු මුන ගැසින. ඔහු පැමිනියේ ඉතා සාහසික ලෙසිනි. එය පරාජය කරන ලද්දේ දැවන්ත වන්දියක් ගෙවමිනි. දැන් අප සම්පන්දන් හා සුමන්තිරන් වැනි ප්‍රජාත්‍රන්ත්‍රවාදය විශ්වාශ කරනා වුන්ට හිමි වූ අයිතිවාසිකම් වලට පවා වර්ගවාදී අර්ථකතන ඉදිරිපත් කරමින් සිටින අතර, අප මෙම අර්බුදයන් නිරාකරණය කරගනිමින් නූතන ශ්‍රි ලාංකික  ජාතියක් ගොඩනගා ගැනීමට අපොහොසත් වේ රටක් ලෙස අප ගමන් කරන්නේ විනාශය වෙත බව නොවැලැක්විය හැකි තත්වයකි.

කසුන් ප්‍රනාන්දු
13/09/2015

මාගම් සෝලිය : කුහක සුචරිතවාදින්ගේ නිරුවත ඔවුන් ඉදිරියේම දිග හැරීම.

Magam Soliya-Moha Raj Madawala

මාගම් සෝලිය සහ මොහාන් රාජ්  මඩවල විසින් රචිත කෘති තරමට පසුගිය වසර දෙක තුනක කාලය තුල කතාබහට ලක්වූ ලේඛකයකු නොමැති තරම් යැයි කීම අතිශොක්තියක් නොවේ.සිය පලමු නවකතාවෙන්ම පාඨකයා දැවන්ත ලෙස ආකර්ශනය කර ගත හැකි වේ නම් එය කතුවරයකු ලබන මහත්ම උත්තේජනයකි. මාගම් සෝලිය රචනා කල මොහාන් රාජ් මඩවල මහතාද එම භාග්‍ය ලද්දෙකි.ඉන් ලද පන්නරය මත ඔහු විසින් රචනා කරන් ලද ලොවිනා මෙන්ම ආදරණීය වික්ටෝරියා යන කෘති ද්විත්යද පාඨක මෙන්ම විචාරකයන්ගේද නොමද පැසසුමට මෙන්ම දරුණු විවේචනයට ලක් විණ.බොහෝ දෙනා කථා කරනු ලබන්නේ ඔහු තම කතා ඉදිරිපත් කිරීමේදි ඔහු යොදා ගනු ලබන ශානරයයි. ඒ පිලිබදව ඔහු මාගම් සෝලිය කෘතිය ආරම්භයේදී යම් පැහදිලි කිරීමක් කර ඇති බව පෙනී යයි.

“කලා කෘතිය යනු සැබෑ ලොව අනුකරණය කරමින් කලා කරුවා විසින් නිර්මාණය කරන ලද කල්පිත ලොවකි”.
                                              -කල්පනා ලෝකය-
                                                            මහාචාර්ය එදිරිවීර සරච්චන්ද්‍ර

ඔහු රචනා කරන ලද කෘති ත්‍රිත්වයම ඉතිහාසය විෂය කොට ගත්තකි. ඉතිහාසය වනාහි පසුගිය දශකයක් කාලය දෙස නැවත හැරී බැලීමේදී වඩාත්ම මතභේදයට තුඩු දෙන ලබන මතෘකාවකි.ඉතිහාසය තරමට උත්කර්ශයට නංවන ලද තවත් වචනයක් පසුගිය දශකයේ නොවින. කලාකරුවන් විසින් තම බඩ වඩා ගැනීමේ චේතනාවෙන් යුතුව නරුම පාලකයන්ව බුදුන්ගේ නෑදෑයන් කරවන නිර්වචනය කිරීමේදී තම හෙලුව වසා ගනු ලැබුවේ මේ ඉතිහාසය නම් වූ කඩතුරාවෙනි.  මාගම් සෝලිය රචනා කර ඇත්තේ කතුවරයාම හදුන්වා දෙන පරිදි ක්‍රි.ව 1809 ත් 1819 ත් කාලය වස්තු විශය කොට ගෙනය. ඇත්තෙන්ම එම කාලය මෙරට ඉතිහාසයේ සුවිශේෂි කාල පරිච්ඡේදයකි.එක් පසකින් එය වසර දෙදහස් ගණනක මෙරට රාජවංශික පාලනය අවසන් කිරීමක් සේම එය මෙරට අද අප විසින් භුක්ති විදින නිදහස් ප්‍රජාත්‍රන්ත්‍රික වටපිටාව නිර්මානය කිරීමේ ඇරඹුමද විය. පසුගිය දශකයක කාල සීමව යොදා ගනු ලැබුවේ ඉතිහාසය උත්කර්ශයට නංවමින් අප සමාජය නැවතත් එම වහල් ක්‍රමය වෙත රැගෙන යාමේ ව්‍යාපෘතියකි.  ඔහු සිය කතාව ඉදිරිපත් කරනුයේ උඩරට ඉංග්‍රීසින් හට භාර දීමත්, 1818 ඇති වූ කැරැල්ලත් අතර කාල සීමවේ ඌව වෙල්ලස්ස ගමක සිදු වී වූ සහ සිදු නොවූ සිද්ධි ගනනාවක කතාවකි. මෙය  යථාර්ථවාදී රීතිය ඉක්මවා අධියථාර්ථවාදී රීතිය පදනම් කොට ගෙන රචනා වූවකි. කෘතිය පුරාම පාඨකයා රදවා ගනිමින් එම රීතිය ඔස්සේ කතාව ගොඩනැංවීමෙහිලා ඔහු දක්වන උත්සහය ඉතා ප්‍රශංශනියය.එවැනි අධියථාර්ථවාදී සිදුවීම් ඔහු ඉදිරිපත් කර ඇති ආකාරයද ඉතා රසවත්ය.ඇබිත්ත උන්වහන්සේට දාව සොබනිට බිහි වූ නිවුන් දරුවන් උපන් මොහොතේ ඒ පිළිඹදව කතුවරයා කරනු ලබන විග්‍රහය ඒ සදහා සාක්ෂි සපයනු ලබයි.

“නිවුන් දරුවන් වුවත් ඔවුන් අතර කිසිම සමාන කමක් තිබුණේ නැත. ගැහැනු දරුව සිහින් කෙසග වුවත් පිරිමි දරුව පෘශ්ඨිමත් විය.එසේම සපුමලී සිනාසෙන විට හීන් සුරඹා ඇඩුවේය. හීන් සුරඹා නිදාගන්න විට සපුමලී ඇහැරී සිටියාය. සපුමලී වම් ඇලයට හැරෙන විට හීන් සුරඹා දකුණු ඇලයට හැරුණේය.හීන් සුරඹා උඩ බලාගෙන කෑ ගසන විට සපුමලී බිම බලාගෙන නිශ්ශබ්දව සිටියාය.” (පිට 166)

කතාවේ එන සිදු වීම කොතරම් අධියථාර්තවාදි වුවත් එම සියලු සිදුවීම් හා පුද්ගලයන් ඔස්සේ කතුවරයා එම කාල වකවානුව තුල එවක සමාජයේ මිනිසුන්ගේ දිවි පැවතුම්, සමාජ සබදතා සහ එමෙන්ම එම කාලාඡේදය පුරා රට තුල වූ සිදුවීම් ඉදිරිපත් කිරීමේ දී කතුවරයා දක්වන දක්ෂතාවය, ඉතිහාසය පදනම් කරගෙන වර්ථමානයේ බිහි වන කෘති අතික්‍රමනය කිරීමට මොහාන් රාජ් සමත් වී ඇති බවක් පෙන්නුම් කෙරේ. විශේෂයෙන්ම මනුෂ්‍ය ජීවිත වල ඇතුල් පැත්ත නිරාවරනය කිරීමෙහිල ඔහු දක්වන වින්‍යාසය බොහෝ සුචරිත වාදින්ගේ දැඩි දෝෂදර්ශනයට ලක් විය.එසේ වූයේ ඇයි ?. බොහෝ සුචරිත වාදින් සුදු රෙදි කඩකට මුවා වී ගෙවනු ලබන්නේ අසික්කිත ජීවිත රටාවකි. ඔවුන් පොහොයට සිල් ගනී නමුත් කාන්තා කකුලක් දුටු විට තිගැස්සේ. ඔවුන්ගේ එම දෙබිඩි ජීවන රටාව කවරකු හෝ ඉදිරිපත් කරන විට ඔවුන් කුපිත වේ. මෙරට බොහෝ කලා කෘති සම්බන්ධයෙන් මෙම තත්වය උද්ගත විය. මෙම කෘතියේ එන චරිත කියවීමේදී ඔවුන්ගේ ජීවිතයේ සැගවුන යටි පැත්ත ඔවුන් ඉදිරියේම දිග හැරෙනා විට ඔවුන් තිගැස්මකට ලක් වී කෘතිය වෙත මරාගෙන මැරෙන විරෝධයක් එල්ල කරනු ලබයි.

ඒකාකරී ශෛලයන්ගෙන් යුතු නවකතා ගොන්නක් ලියවෙන යුගයක මාගම් සෝලිය වැනි නවකතාවක් සිංහල නවකතාවට එක් කිරීම පිලිබදව කතුවරයා වෙත අප ගෞරවය හිමි විය යුතුමය. කුහක සුචරිතවාදිගෙන් එල්ල වු පටු විරෝධයන් හට ඔහු එල්ල කරනු ලැබුවේ තවත් නවකතා ද්විත්වයකි.ලොවීනා සහ ආදරණිය වික්ටෝරියා යන කෘති ද්විත්වයද එම කුහක සුචරිතවාදින් හට එල්ල කල අකුල් පහරක් වැනිය.මේ සදහා පහත වන නාපටවල ධම්මානන්ද හිමි කල ඇති විචාරය ඉතා විශිෂ්ඨය.
“මාගම් සෝලිය නවකතාවේ කාමය සහ රාගය ප්‍රධාන තැනක ලා විශ්ලේෂනය කෙරේ. සිද්ධාර්ථ – යශෝධරා සම්මත ආදර කතාව සේම සහෝදර සහෝදරියන් වූ සිංහබහු – සිංහසීවලි අසම්මත කතාවද අප ඉතිහාසයේ අසා තිබේ. වෙස්සන්තර -මන්ද්‍රී දේවි සම්මත ආදර කතාව සේම විජය කුවේණිගේ දරුවන් වු ජීවහත්ත ලා අසම්මත කතාවද අප අසා තිබේ.එබැවින් සම්මතය හා අසම්මතය වූ කලී අපේ ඉතිහාසය පුරා පැවත එන්නකි.”

Photo :Boondi.lk

කසුන් ප්‍රනන්දු
31/07/2015

මහින්ද ද?…. මෛත්‍රීද?……. සිදු වූයේ කුමක්ද ?…..

download

වීරයකු බිහි කරනුයේ අනාගතය විසිනි. අද දවසේ වීරයා සබෑ වීරයකුද නැද්ද යන්න තීරණය කරනුයේ අනාගතය විසින් අද තත්වය විග්‍රහ කරන ආකාරයටය. නමුත් මෙරට දේශපාලනය එම තත්වය උඩු යටිකුරු කර ඇත.එක් පුද්ගලයකු වීරයකු හෝ ද්‍රෝහියකු බවට පත් කිරීමට මෙරට ජනතාව සහ මාධ්‍ය ගනු ලබන්නේ ඉතා සීමිත කාලයකි. මෙහි ඇති වාඩාත්ම උත්ප්‍රාසජනක තත්වය වන්නේ පසුගිය සතියේ වීරයකු ලෙස විරුදාවලිය ලබන්නා එලබෙන සතියේදී ද්‍රෝහියකු බවට පත්ව තිබීමය. පසුගිය නොවැම්බර් 21 වන දින මෙරට අති මහත් බහුතර ජනතාවගේ වීරයකු වූ සිරිසේන මහතා එම භාග්‍ය ලබමින් සිටින දේශපාලකයා බවට පත් වෙමින් සිටී.ඔහු පොදු අපේක්ශකයා ලෙස ඉදිරිපත් වූ මොහොතේ සිට මෙරට දැනුවත් පුරවැසියන්ගේ වීරය වූ සිරිසේන එක්වරම පසුගිය සති කීපය තුල වීරයා සහ ද්‍රොහියා අතර සංක්‍රමනය විය.එසේ වුයේ ඔහු පර්සි මහෙන්ද්‍රට නාම යෝජනා දීමත් පසුව ඊට හේතු දක්වමින් කල පැහැදිලි කීරීමත් සමගය.

මේ තත්වය හේතුකොට ගෙන රට තුල දේශපාලන ව්‍යාකූලත්වයක් රට තුල නිර්මාණය වෙමින් පවතී.එක් පසකින් ශ්‍රි.ල.නි.ප තුල නායකත්ව කඹ ඇදීමක් බවට පත් වෙමින් සහ මෙරට ජනපති දේශපාලන හුදකලා භාවයට පත් වෙමින් පවතී. මෙසේ වූයේ ඇයිද යන්න වියුක්තව සලකා බැලිය යුතු තත්වයකි. සිරිසේන මහතා මෙරට ජනාධිපති ධූරයට ඔසවා තැබුවේ ඔහු  තුල වූ පුද්ගලික කුසලතාවයකට නොව ඒ මොහොත වන විට රට තුල නිර්මාණය වෙමින් තිබූ දේශපාලන තත්වය පදනම් කරගෙනය.ඔහු ශ්‍රි.ල.නි.පයේ ලේකම් වරයා වුවද ඔහුට එම තත්වය හේතු කොට ගෙන දැවැන්ත සහයක් එම මැතිවරණයේදී ලබා ගත නොහැකි විය. පක්ශයට ඔහු ද්‍රොහියෙකු විය. නමුත් ජනවරම ලබා ගත් පසු ඔහු වටා එක් වූ කපටි ආරක්ෂකයන්ගේ ඉල්ලීම මත් ඔහු නැවත ශ්‍රි..නි.පය තමන් සතු කරගැනීමේ අසාර්ථක උත්සහයක ඔවුන් නිරත විය. ඒ සදහා ඔහු පක්ශයේ තෝරා ගත් පිරිසකට අමාත්‍ය ධුර පිරිනමමින් සහ නොයෙකුත් වරප්‍රසාද දෙමින් ගත් උත්සහය අද නතර වී ඇත්තේ කොතැනකද යන්න ඔහුට තේරුම් ගොස් ඇති බව ඔහුගේ කතාව තුල පැහදිලිය.

ඔහු රාජපක්ශගේ ගොදුරක් වීද ?

රාජපක්ශ පලමු වටයේ දේශපාලනය අත් හරින ලබන තැනකය. නමුත් ඔහු විසින් නිර්මාණය කරනු ලැබූ දේශපාලන සමාජ ක්‍රමය තුල ඔහුට එසේ සිටීමේ අවස්ථාවක් නිර්මනය නොවුනි. ඔහු නිර්මිත වහල් සමාජ ක්රමය තුල සාමාන් මිනිසුන් පමනක් නොව සමාජ වගකීමක් ඇති කලාකරුවන් යැයි කියනා නලාකරුවන්ද ඇසුවේඇයි සර් ගහලා හරි ගත්තේ නැත්තේයන මුග්ධ ආකාරයටය. එවන් වටපිටාවක් තුල මෙරට දේශපාලන ආනාථයන්ගේ පෙරමුනක් නිර්මානය වී මහින්ද සමග නැගිටින්නට ගත් උත්සහය පරාජය කිරීමට කෙසේ වෙතත් හදුනා ගැනීමට 49 වසරක දේශපාලන පම්පොරී ගසන  ජනපති සිරිසේනට හෝ ඔහුගේ කපටි ආරක්ශකයන්ට නොහැකි විය. ඒ නිසා අද එක්සත් ජාතික පක්ශයට හිතවත් මාධ්‍ය සහ ලියන්නන් හට සිරිසේන වීරයකු වුවද සැබෑ යථාර්ථය නම් සිරිසේන පරාජිතයෙකි.ඔහු විසින් මහා මැතිවරණය පමා කරන ලද්දේ අද ඔහු පවසන ප්‍රතිසංස්කරන වෙනුවෙන් නොව ඔහුට තම පක්ශය සහ එහි නායකත්වය තමන් සතු කර ගැනීමේ අසාර්ථක උත්සහය වෙනුවෙනි.එය ඔහුට පමනක් නොව ඔහුට හිතේශී බවක් දක්වන දේශපාලන චරිත වලට පවා ඉතා අසීරූ දේශපාලන වටපිටාවක් නිර්මාණය වෙමින් පවතී.මහින්ද හිතවතුන් මෙම ඉදිරි මැතිවරණයේදී සිරිසේන් හිතුවතුන් හුදෙකලා කිරීමේ දැවැන්ත උත්සහයක් ක්‍රියාත්මක වෙමින් පවතී.එම තත්වය නවතිනු ඇත්තේ ඔවුන්ද රාජපක්ශගේ ගොදුරු බවට පත් වීමෙනි. අද වන විට ඔහුට හිතවත් වූ ජනක බන්ඩාර, සුදර්ශනි ප්‍රනාන්දුපුල්ලේ සහ ලසන්ත අලගියවන්න වැනි වුන් කරනා ප්‍රකාශ හරහා විද්‍යාමාන වන තත්වයකි. එම නිස අදන් වන විට ගේම ගසා ඇත්තේ වෙන කවරෙකුවත් නොව රාජපක්ශගේ වහල් දේශපාලනය මිස වෙනකක් නොවේ. යම් හෙයකින් රාජපක්ශ ජයගතහොත් ඔහු අගමැති නොකිරීමේ හැකියාවක් සිරිසේනට නැත. ඇතම් විට නාම යෝජනා සිදුවීමේදී මෙන් එයද සිදු වූ පසු සිරිසේන ජාතිය අමතනු ඇත.එවිට රටම රාජපක්ශ රෙජීමයේ ගොදුරක් වනවා නොඅනුමානය.

අප කල යුත්තේ කුමක්ද?

ලක්ෂ 62ක ජනවරමක් සහිතව සිරිසේනව ජනපති පුටුවේ හිදවූයේ අශ්වයා පැන ගිය පසු ඉස්තාලය වසා දැමීමට නොවේ.ජනතා අපේක්ශා නැවත උදුරා ගැනීමේ කූට දේශපාලන උපක්‍රමයක් ක්‍රියාත්මක වෙමින් පවතින මොහොතක එයට ඉදිරියෙන් කටයුතු කිරීමේ හැකියාවක් එම ජනවරම වෙනුවෙන් පෙනී සිටි ව්‍යාපාර වලට තිබිය යුතුය. නමුත් පසුගිය මාස හයක කාලය තුල අප දුටුවේ ජනතා අපේක්ශා නිවැරිදි ලෙස ඉටු කරනවා වෙනුවට ඒවා උපන් ගෙය තුලම මරා දමන තත්වයකි.මහ බැංකු බැදුම්කර සිද්ධිය සහ 19 වන සංශෝධනය (එය සුන් කරනු ලැබුයේ මහාචාර් වරයකු ලෙස පෙනී සිටින මුග්ධ දේශපාලන වහල් මානසිකත්වයේ ක්රියාමාර්ග හේතුවෙනී වැනි දේ ජනතා අපේක්ශා සමග සමපාත නොවුනි.නමුත් අප ලබා ගත් දේශපාලන නිදහස වළලා දමා නැවත මෙරට වහල් රාජාණ්ඩු ක්‍රමයක් වෙත ගමන් කිරීමේ රාජපක්ශ ගැති ආගම්වාදී,ජාතිවාදි සහ අවස්ථාවාදී මඩගොහොරුවට නැවත බලයට ඒමේ හැකියාව සහමුලින්ම ඇහිරිය යුතුය. ඒ සදහා වඩාත් සක්‍රිය විය යුත්තේ දැනුවත් පුරවැසි සමාජයය. මන්ද ඔවුන්ගේ හිහඩතාවය මෙරට අද බුක්ති විදින නිදහස් දේශපාලන වටපිටාව  නැවත නින්දිත අශීලාචාර දේශපාලන වටපිටාවක් දක්වා පරිවර්ථනය වීමේ වැඩි නැඹුරුතාවක් පවතී. එය සහමුලින්ම පරාජය කල යුතුය.

වීරයකු බිහි කරනුයේ අනාගතය විසිනි. අද දවසේ වීරයා සබෑ වීරයකුද නැද්ද යන්න තීරණය කරනුයේ අනාගතය විසින් අද තත්වය විග්‍රහ කරන ආකාරයටය. නමුත් මෙරට දේශපාලනය එම තත්වය උඩු යටිකුරු කර ඇත.එක් පුද්ගලයකු වීරයකු හෝ ද්‍රෝහියකු බවට පත් කිරීමට මෙරට ජනතාව සහ මාධ්‍ය ගනු ලබන්නේ ඉතා සීමිත කාලයකි. මෙහි ඇති වාඩාත්ම උත්ප්‍රාසජනක තත්වය වන්නේ පසුගිය සතියේ වීරයකු ලෙස විරුදාවලිය ලබන්නා එලබෙන සතියේදී ද්‍රෝහියකු බවට පත්ව තිබීමය. පසුගිය නොවැම්බර් 21 වන දින මෙරට අති මහත් බහුතර ජනතාවගේ වීරයකු වූ සිරිසේන මහතා එම භාග්‍ය ලබමින් සිටින දේශපාලකයා බවට පත් වෙමින් සිටී.ඔහු පොදු අපේක්ශකයා ලෙස ඉදිරිපත් වූ මොහොතේ සිට මෙරට දැනුවත් පුරවැසියන්ගේ වීරය වූ සිරිසේන එක්වරම පසුගිය සති කීපය තුල වීරයා සහ ද්‍රොහියා අතර සංක්‍රමනය විය.එසේ වුයේ ඔහු පර්සි මහෙන්ද්‍රට නාම යෝජනා දීමත් පසුව ඊට හේතු දක්වමින් කල පැහැදිලි කීරීමත් සමගය.

මේ තත්වය හේතුකොට ගෙන රට තුල දේශපාලන ව්‍යාකූලත්වයක් රට තුල නිර්මාණය වෙමින් පවතී.එක් පසකින් ශ්‍රි.ල.නි.ප තුල නායකත්ව කඹ ඇදීමක් බවට පත් වෙමින් සහ මෙරට ජනපති දේශපාලන හුදකලා භාවයට පත් වෙමින් පවතී. මෙසේ වූයේ ඇයිද යන්න වියුක්තව සලකා බැලිය යුතු තත්වයකි. සිරිසේන මහතා මෙරට ජනාධිපති ධූරයට ඔසවා තැබුවේ ඔහු  තුල වූ පුද්ගලික කුසලතාවයකට නොව ඒ මොහොත වන විට රට තුල නිර්මාණය වෙමින් තිබූ දේශපාලන තත්වය පදනම් කරගෙනය.ඔහු ශ්‍රි.ල.නි.පයේ ලේකම් වරයා වුවද ඔහුට එම තත්වය හේතු කොට ගෙන දැවැන්ත සහයක් එම මැතිවරණයේදී ලබා ගත නොහැකි විය. පක්ශයට ඔහු ද්‍රොහියෙකු විය. නමුත් ජනවරම ලබා ගත් පසු ඔහු වටා එක් වූ කපටි ආරක්ෂකයන්ගේ ඉල්ලීම මත් ඔහු නැවත ශ්‍රි..නි.පය තමන් සතු කරගැනීමේ අසාර්ථක උත්සහයක ඔවුන් නිරත විය. ඒ සදහා ඔහු පක්ශයේ තෝරා ගත් පිරිසකට අමාත්‍ය ධුර පිරිනමමින් සහ නොයෙකුත් වරප්‍රසාද දෙමින් ගත් උත්සහය අද නතර වී ඇත්තේ කොතැනකද යන්න ඔහුට තේරුම් ගොස් ඇති බව ඔහුගේ කතාව තුල පැහදිලිය.

ඔහු රාජපක්ශගේ ගොදුරක් වීද ?

රාජපක්ශ පලමු වටයේ දේශපාලනය අත් හරින ලබන තැනකය. නමුත් ඔහු විසින් නිර්මාණය කරනු ලැබූ දේශපාලන සමාජ ක්‍රමය තුල ඔහුට එසේ සිටීමේ අවස්ථාවක් නිර්මනය නොවුනි. ඔහු නිර්මිත වහල් සමාජ ක්රමය තුල සාමාන් මිනිසුන් පමනක් නොව සමාජ වගකීමක් ඇති කලාකරුවන් යැයි කියනා නලාකරුවන්ද ඇසුවේඇයි සර් ගහලා හරි ගත්තේ නැත්තේයන මුග්ධ ආකාරයටය. එවන් වටපිටාවක් තුල මෙරට දේශපාලන ආනාථයන්ගේ පෙරමුනක් නිර්මානය වී මහින්ද සමග නැගිටින්නට ගත් උත්සහය පරාජය කිරීමට කෙසේ වෙතත් හදුනා ගැනීමට 49 වසරක දේශපාලන පම්පොරී ගසන  ජනපති සිරිසේනට හෝ ඔහුගේ කපටි ආරක්ශකයන්ට නොහැකි විය. ඒ නිසා අද එක්සත් ජාතික පක්ශයට හිතවත් මාධ්‍ය සහ ලියන්නන් හට සිරිසේන වීරයකු වුවද සැබෑ යථාර්ථය නම් සිරිසේන පරාජිතයෙකි.ඔහු විසින් මහා මැතිවරණය පමා කරන ලද්දේ අද ඔහු පවසන ප්‍රතිසංස්කරන වෙනුවෙන් නොව ඔහුට තම පක්ශය සහ එහි නායකත්වය තමන් සතු කර ගැනීමේ අසාර්ථක උත්සහය වෙනුවෙනි.එය ඔහුට පමනක් නොව ඔහුට හිතේශී බවක් දක්වන දේශපාලන චරිත වලට පවා ඉතා අසීරූ දේශපාලන වටපිටාවක් නිර්මාණය වෙමින් පවතී.මහින්ද හිතවතුන් මෙම ඉදිරි මැතිවරණයේදී සිරිසේන හිතුවතුන් හුදෙකලා කිරීමේ දැවැන්ත උත්සහයක් ක්‍රියාත්මක වෙමින් පවතී.එම තත්වය නවතිනු ඇත්තේ ඔවුන්ද රාජපක්ශගේ ගොදුරු බවට පත් වීමෙනි. අද වන විට ඔහුට හිතවත් වූ ජනක බන්ඩාර, සුදර්ශනි ප්‍රනාන්දුපුල්ලේ සහ ලසන්ත අලගියවන්න වැනි වුන් කරනා ප්‍රකාශ හරහා විද්‍යාමාන වන තත්වයකි. එම නිස අදන් වන විට ගේම ගසා ඇත්තේ වෙන කවරෙකුවත් නොව රාජපක්ශගේ වහල් දේශපාලනය මිස වෙනකක් නොවේ. යම් හෙයකින් රාජපක්ශ ජයගතහොත් ඔහු අගමැති නොකිරීමේ හැකියාවක් සිරිසේනට නැත. ඇතම් විට නාම යෝජනා සිදුවීමේදී මෙන් එයද සිදු වූ පසු සිරිසේන ජාතිය අමතනු ඇත.එවිට රටම රාජපක්ශ රෙජීමයේ ගොදුරක් වනවා නොඅනුමානය.

අප කල යුත්තේ කුමක්ද?

ලක්ෂ 62ක ජනවරමක් සහිතව සිරිසේනව ජනපති පුටුවේ හිදවූයේ අශ්වයා පැන ගිය පසු ඉස්තාලය වසා දැමීමට නොවේ.ජනතා අපේක්ශා නැවත උදුරා ගැනීමේ කූට දේශපාලන උපක්‍රමයක් ක්‍රියාත්මක වෙමින් පවතින මොහොතක එයට ඉදිරියෙන් කටයුතු කිරීමේ හැකියාවක් එම ජනවරම වෙනුවෙන් පෙනී සිටි ව්‍යාපාර වලට තිබිය යුතුය. නමුත් පසුගිය මාස හයක කාලය තුල අප දුටුවේ ජනතා අපේක්ශා නිවැරිදි ලෙස ඉටු කරනවා වෙනුවට ඒවා උපන් ගෙය තුලම මරා දමන තත්වයකි.මහ බැංකු බැදුම්කර සිද්ධිය සහ 19 වන සංශෝධනය (එය සුන් කරනු ලැබුයේ මහාචාර් වරයකු ලෙස පෙනී සිටින මුග්ධ දේශපාලන වහල් මානසිකත්වයේ ක්රියාමාර්ග හේතුවෙනී වැනි දේ ජනතා අපේක්ශා සමග සමපාත නොවුනි.නමුත් අප ලබා ගත් දේශපාලන නිදහස වළලා දමා නැවත මෙරට වහල් රාජාණ්ඩු ක්‍රමයක් වෙත ගමන් කිරීමේ රාජපක්ශ ගැති ආගම්වාදී,ජාතිවාදි සහ අවස්ථාවාදී මඩගොහොරුවට නැවත බලයට ඒමේ හැකියාව සහමුලින්ම ඇහිරිය යුතුය. ඒ සදහා වඩාත් සක්‍රිය විය යුත්තේ දැනුවත් පුරවැසි සමාජයය. මන්ද ඔවුන්ගේ හිහඩතාවය මෙරට අද බුක්ති විදින නිදහස් දේශපාලන වටපිටාව  නැවත නින්දිත අශීලාචාර දේශපාලන වටපිටාවක් දක්වා පරිවර්ථනය වීමේ වැඩි නැඹුරුතාවක් පවතී. එය සහමුලින්ම පරාජය කල යුතුය.

කසුන් ප්‍රනාන්දු
19/07/2015

එරික් ඉලයප් ආරච්චි ගේ පාද යාත්‍රා ගැන කෙටි සටහනක්.

combine_images

2014 වර්ෂයේ ස්වර්ණ පුස්තක සම්මාන උළෙලේ අවසන් වටයට තෙරී පත් වූ එරික් ඉලයප් ආරච්චි ගේ පාද යාත්‍රා වෙනස්ම ආකාරයේ නවකතාවකි, මතුපිට ඉතා සරල භාෂාවකින් විකාශනය වෙන මෙහි ඇතුලත කතාව හරහා සමාජ දේශපාලන කරුණු ගණනාවක් කතුවරයා විසින් ප්‍රශ්න කිරීමකට ලක් කරනු ලබයි. එම ප්‍රශ්න කිරීම් අද දවසේ බොහෝ කතුවරුන් විසින් උවමනාවෙන්ම මගහරිනු ලබන තත්වයකි.

2004 වර්ෂයේ සුනාමි ව්‍යසනයත් සමග ආරම්භ වන කතාව තුලින් මූලිකම ලෙස කතුවරයා දක්වා සිටින්නේ අප සමාජය ව්‍යසනයකදී පවා තම අභ්‍යන්තරයේ ඇති කුහක ලක්ෂන වලින් මිදීමේ හැකියාවක් නැති සමාජ කොට්ඨාශයක් බව අප වෙත පසක් කර දේ.මෙම ව්‍යසනය අතරතුරදී තම හතුරන්ගෙන් පලිගැනීම, කෙසේ හෝ ජීවිතය බේරා ගත්තවුන් අනෙකාගේ දේ මංකොල්ලා කෑම වැනි දේ මෙම කතාව තුල ඉස්මතු කල ඇති ආකාරය කිසිවෙකුටත් අතිශෝක්තියක් යැයි පැවසිය නොහැකිය. අප එම තත්වය අප රට ව්‍යසන වලට මුහුන දුන් ආකාරය නිරීක්ශනය කිරීමේදි දැක ගත හැකිව තිබූ තත්වයකි. ඊට උදාහරණ ලෙස 1983 කළු ජූලිය, 1988/89 භීෂණ තත්වයන් තුලදී සමාජය හැසිරුණු ආකාරය අපට දක්වා තැබිය හැකිය.තවද සමාජයක් ලෙස නීතිය ක්‍රියාත්මක කරන පුදගලයන් හට තමන් කැමති ලෙස අවි ආයුධ පරිහරණය කල හැකි බව සමාජය විශ්වාශ කරන අයුරුත්, ඊට සමාජයක් ලෙස ප්‍රතිරෝධයක් දක්වනවා වෙනුවට ඊට අනුමැතිය දෙන සමාජයක් බිහි වී තිබීම මෙම කෘතිය තුල අවස්ථා කීපයකදීම දක්නට ලැබෙනා තත්වයකි.

“මුදලාලි මං පොලීසියේ වුණාට වෙඩි තිබ්බේ හොර තුවක්කුවකින්” ජිනදාස මුදලාලිට පැවසුවේ දෙදෙනා බරපතල වරදක කොටස්කාරයින් බව හගවන ස්වරයෙනි.

“රාළහාමි කෙනෙක් වුණාම මොකෙන් වෙඩි තිබ්බාම මොකද?” යැයි මුදලාලි ඇසුවේ අවි ආයුධ සම්බන්ධයෙන් කැමති පරිදි කටයුතු කිරීමේ නිදහස පොලිස් නිලධාරියකු සතු බව විශ්වාශ කරන හැගීමෙනි.
(පිට 86)

මෙම කෘතියේ එන තවත් සුවිශේෂි ලක්ශණයක් වන්නේ කතුවරයා තම චරිත හරහා එක් එක් සමාජ කොට්ඨාශ වල අභ්‍යන්තරය එම පුද්ගලයන් පෙනී සිටින දර්ශනයෙන් කොතරම් විස්ථාපනය වී ඇත්දැයි දක්වා තිබෙන ආකරයයි. මෙහිදී ලයනල් චරිතය හරහා මෙරට වාමාංශිකයන්ගේ අභ්‍යන්තර ජීවිතය සිය අරමුණු හා කොතරම් නොගැලපෙන්නේද යන්න කතුවරයා මහත් උපහාසයෙන් යුතුව දක්වා සිටී.ලයනල් තම බිරිදගේ ඉදිරි ජීවිතය තමන් විසින් පාලනය කරන්නට යෑම, තම සගයා සමග එක්ව ඇයව දූෂනය කරන්නට උත්සහ දැරීම සහ මිනිසුන් හට කූඨ ලෙස වංචා කිරීම් හරහා ඔහු තම දේශපාලන ජීවිතය පවත්වාගෙන යාම එම ව්‍යාපාරය පෙනී සිටින සමානත්මතාවය ඔවුන් තුල වත් නොමැති බව කතුවරයා අපට ඉතා අලංකාර ලෙස දක්වා සිටී. අද දවසේ වාමාංශික ව්‍යාපාර වල තත්වය නොහොත් එහි නායකයන් ක්‍රියාත්මක වන ආකාරය සලකා බැලීමේදී එම තත්වය හුදු ප්‍රබන්ධයකින් ඔබ්බට ගිය යථාර්තයක් බව අපට පසක් කරගත හැකිය.

“තමා ද මුලදී ඇයට රහසින් ආශා කලේ ඈ සතුව තිබුණු ධනපතිකම නිසා බවත්, ඇගේ ආදරය පවා ඒ ධනපතිකමින් උත්පාදනය වූවක් බවත් ඔහුට සිතින”.

“අසූව වැඩවර්ජනය මධ්‍යයේ ඇය පරිපාලන විභාගයෙන් දිවයිනේ පළමුවැනියාට සමත් වුවද ඇගේ ගමන වැලැක්වීමට තමා සමත් වූ සැටි ඔහු සිහිපත් කළේය.”
(පිට 114)

හුදු පශ්චාත් සුනාමි තත්වයක් තේමා කරගත් මෙහි කතා වස්තුව තුල පාඨකයා ඉතා ගැඹුරු දේශපාලන හා සමාජ ක්‍රමය පිලිබදව කතිකා කිරීමක් දක්වා රැගෙන යාමට කතුවරයා දක්වන පරිණත බව සැබැවින්ම අගය කළ යුතුය.

කසුන් ප්‍රනාන්දු.
08/07/2015